Χίμαιρα τα σχέδια
στον κόσμο αυτόν που ζούμε,
χίμαιρα τα όνειρα
που για να τα πραγματοποιήσουμε προσπαθούμε.
Όταν δε βοηθάνε οι συνθήκες
όλα είναι ψεύτικα, μηδαμινά,
όλα είναι μόνο προθήκες
και όχι ουσιαστικά και αληθινά.
Διαρκής πάλη και αγώνας
για μια καλύτερη ζωή
μα έρχεται ένας χειμώνας
που σου παγώνει την ψυχή.
Άλλα προσδοκάς κι άλλα ανταμώνεις,
πέφτεις σε παγίδες και ξανασηκώνεσαι,
ανοίγεις την καρδιά αλλά πάλι κλειδώνεις
όταν από πίκρες φορτώνεσαι.
Έτσι είσαι ζωή ρημάδα
με τα σκαμπανεβάσματά σου
αλλά εγώ σου ανάβω τη λαμπάδα
και δέχομαι τα γυρίσματά σου.
Λέω θα ξημερώσει άλλη μέρα
που θα γίνουν τα σχέδια πραγματικότητα,
θα φύγουν τα προβλήματα πέρα
και θα έρθουν στιγμές με πραότητα και ποιότητα.
Και βαδίζω με ελπίδα
έχοντας την αγάπη ασπίδα
πώς ό,τι δώσεις θα πάρεις
αρκεί τον εαυτό σου να κουμαντάρεις.
Τάνια Στεφάνου -Τσαβδάρη
Αλεξανδρούπολη
