Τώρα πια δεν βρέχει στη γειτονιά
ο άνεμος σώπασε κι αυτός,
για να μη σκορπίσει τα λόγια
- Advertisement -
που ανέμελα μου χάραξες την τελευταία φορά.
Τώρα έμειναν οι εντυπώσεις
και οι ατελείωτες αναμνήσεις.
Κάθε φορά που θέλω να τις αξιοποιήσω,
πνίγεται μέσα μου αυτό που μου ‘δινε χαρά.
Είσαι ένα όνειρο εφιαλτικό.
Έπαψες πια να δίνεις, τα κράτησες όλα.
Κέρδισες βέβαια έναν άλλο κόσμο
κι άλλαξες τρόπους συμπεριφοράς κατανόησης.
Μ’ αυτούς, προσπάθησε τώρα να μάθεις
και ψάξε να βρεις, όπου μπορείς:
Έναν ήλιο να σε ζεστάνει, χωρίς να σε κάψει,
η λίγη σκιά να σε δροσίσει, χωρίς να σε πουντιάσει…
Συλλογή: Χαραλαμπίδης Κυριάκος
Αλεξανδρούπολη
