Απόψε ύπνος δε με πιάνει.
Όλα τα φέρνω στο μυαλό.
Δεν ξέρω τι μπορεί να με υγιάνει
με τις σκέψεις μου να μην πονώ.
Είπα κάποια στιγμή να αγνοήσω
ότι δε διορθώνεται
μα πάλι τον εαυτό μου δε μπορώ να νικήσω
και πάλι με τις σκέψεις του κλειδώνεται.
Είπα μάθε να αδιαφορείς
γιατί τα προβλήματα είναι ατελείωτα.
Μάθε να υποχωρείς, να συγχωρείς
για να μη φτάνεις στα αξημέρωτα.
Ήπιες σκέψεις, ήρεμες στιγμές
είναι τα θεμελιώδη, τα βασικά.
Είναι οι ευθείες γραμμές
σε μια πορεία με όνειρα γλυκά.
Αν βρεις την πορεία
στον κόσμο αυτόν τον παράλογο
βρίσκεις τη μεγαλύτερη αξία
για ένα καλό επίλογο.
Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
