
Στην πληγωμένη σου καρδιά,
Μαράθηκαν τα λουλούδια,
Η πληγή σου αιμορραγεί,
Κι όλα τα βάρη επάνω σου κούρνιασαν.
Χείλη βουβά, ο στεναγμός τα πνίγει,
Ο πόνος σύντροφος πιστός,
Θολό ποτάμι, φουρτουνιασμένη θάλασσα
Μοιάζει η ζωή,
Έσβησε το γέλιο απ’ τα χείλη,
Ζωή πληγωμένη, πώς να χαρείς ,
Με τόση πίκρα πως να πορευτείς;
Ζωή σ΄ αφήσανε μόνη
Στην έρημο και πληγωμένη.
Η ελπίδα όμως δίπλα σου παραμένει.
Γεώργιος Χ. Τσαρακτσίδης



