Μια φωτογραφία από τα χρόνια της σχολής
να χορεύουμε γιάνγκα, το χορό της εποχής.
Εσύ με της μόδας τα μακριά μαλλιά
και εγώ κοριτσάκι σε τέτοια φάση πρώτη φορά.
Μια φωτογραφία, που δείχνει δυο παιδιά
που μόλις η ζωή τους ξεκινά
και δεν ξέρουν αν θα πάρουν τον ίδιο δρόμο,
αν θα έχουν στήριγμα ο ένας του άλλου τον ώμο.
Μια φωτογραφία, πόσες αναμνήσεις
που χρόνε δεν μπορείς να σβήσεις.
Όσο κι αν κυλάς ορμητικά
οι σκέψεις μου γυρίζουν
σε μονοπάτια παλιά, ρομαντικά.
Μια φωτογραφία, που έγραψε ιστορία
στην εποχή εκείνη που υπήρχε η αγωνία
για το μέλλον για το αύριο
αν θα βρεθεί απάνεμο μουράγιο.
Κύλησαν τα χρόνια,
ήρθαν στα μαλλιά τα χιόνια
αλλά οι αναμνήσεις όλα τα ξαναθυμίζουν
έστω κι αν οι αποστάσεις μας χωρίζουνε.
Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
