Αν δεν αλλάξει η κρατούσα δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία, δεν πρόκειται η Ελλάδα να κάνει προκοπή – Φτάνει πια το χάιδεμα – Αξιολόγηση των πάντων – Και άρση, επιτέλους, της μονιμότητας των Δημοσίων Υπαλλήλων
Πήγε ο Κωστής Χατζηδάκης, απροειδοποίητα, στον ΕΦΚΑ της Αγίας Παρασκευής. Ο υπουργός Εργασίας διαπίστωσε πως από τους 35 υπαλλήλους, μόνο 21 βρίσκονταν εκεί, ενώ οι φάκελοι των εκκρεμών υποθέσεων σχημάτιζαν βουνά, θυμίζοντας δημόσια υπηρεσία της δεκαετίας του ’50.
Καλό είναι το Ταμείο Ανάκαμψης. Καλή η πράσινη μετάβαση. Καλός και ο ψηφιακός μετασχηματισμός. Όλα καλά είναι. Δυστυχώς, όμως, δεν αρκούν. Αν δεν καταπολεμηθούν οι παθογένειες στον κρατικό μηχανισμό και αν δεν αλλάξει η νοοτροπία, τότε όλα αυτά τα «καλά» θα πάνε για μια ακόμη φορά χαμένα.
Δεν πρέπει να είμαστε αφοριστικοί για το Δημόσιο. Η πραγματικότητα, όμως, δείχνει εδώ και δεκαετίες ότι δεν υπάρχουν όρια. Προφανώς και τυπικά οι 14 υπάλληλοι που απουσίαζαν θα ήταν δικαιολογημένοι. Άλλοι θα είχαν άδεια, άλλοι ασθένεια ή κάποια άλλη επίσημη δικαιολογία. Είναι τυχαίο, όμως, ότι το 40% των υπαλλήλων απουσίαζε την Παρασκευή; Ωραία μέρα για «κοπάνα» που κολλάει στο τριήμερο του Αγίου Πνεύματος.
Αν προσπαθούσαμε να αποτυπώσουμε το τι συμβαίνει στις δημόσιες υπηρεσίες και στα σχολεία, με μια επιεική προσέγγιση θα λέγαμε ότι το ένα τρίτο πληρώνεται από τις τσέπες των φορολογουμένων χωρίς να κάνει τίποτα, το ένα τρίτο κάνει τα απολύτως απαραίτητα και το ένα τρίτο υπερεργάζεται για να βγάλει όλη τη δουλειά.
Έτσι, βέβαια, δεν πάμε πουθενά.
Απαιτείται αλλαγή ρότας. Κι αυτό μπορεί να γίνει μόνο με ρηξικέλευθες μεταρρυθμίσεις που θα αντιμετωπίσουν την αντίσταση κατά την εφαρμογή από την πλειονότητα των υπαλλήλων.
Η Κυβέρνηση, λοιπόν, πρέπει να δώσει μάχες. Αν συνεχίσει στο «χάιδεμα» που συμβαίνει εδώ και πολλά χρόνια, τότε δεν θα υπάρξουν αποτελέσματα. Πριν από λίγες εβδομάδες ο νέος διοικητής του ΕΦΚΑ, με επιστολή του προς τους υπαλλήλους, έφτασε να εκλιπαρεί για να σηκώνουν τα τηλέφωνα και να εξυπηρετούν τους πολίτες. Δεν είναι αυτή η λύση.
Η πραγματική λύση έχει δύο άξονες. Ο ένας είναι η καθολική ψηφιοποίηση των υπηρεσιών. Πρέπει άμεσα να «κλείσουν» οι πόρτες του Δημοσίου και η εξυπηρέτηση των πολιτών να γίνεται αποκλειστικά μέσα από ψηφιακές πλατφόρμες.
Η κυβέρνηση έχει κάνει άλματα σε αυτόν τον τομέα, αλλά μένουν πολλά ακόμα βήματα μέχρι να ολοκληρωθεί το έργο.
Ο δεύτερος άξονας περιλαμβάνει την καθολική και αυστηρή αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων. Εδώ τα πράγματα είναι πολύ πιο δύσκολα. Η κυβέρνηση δείχνει ότι έχει τη βούληση να προχωρήσει και σε αυτή τη μεταρρύθμιση.
Σύντομα θα κατατεθεί το νομοσχέδιο για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών. Είναι βέβαιο πως θα αντιδράσουν με κραυγές τόσο οι συνδικαλιστές και όσοι δεν δουλεύουν όσο και τα κόμματα της αντιπολίτευσης, με πρώτο πρώτο τον ΣΥΡΙΖΑ.
Το πρόβλημα, όμως, δεν πρόκειται να λυθεί με την ψήφιση του νομοσχεδίου. Στο παρελθόν έχουν ψηφιστεί αντίστοιχα νομοσχέδια. Στην ουσία δεν εφαρμόστηκαν ποτέ. Άρα, το ζητούμενο είναι η εφαρμογή, αλλά και με ποια διαδικασία θα υλοποιηθεί αυτή η αξιολόγηση. Αν είναι να παίρνουν όλοι άριστα και να λέμε «τι καλά που γίνονται όλα», τότε απλώς θα κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας και ο κρατικός μηχανισμός δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ.
Γι’ αυτό και στο τραπέζι, επιτέλους, πρέπει να μπει και η άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων.
Γιάννης Τσαπρούνης
