Προφυλαγμένη απ’ το Βοριά, και στης Ροδόπης την ποδιά,
σε χτίσανε Κομοτηνή, κάποιοι άγνωστοι Βυζαντινοί.
Πότε; και πώς και ποια στιγμή, ιδρύθηκες Κομοτηνή;
Πολλοί ερίζουν την τιμή, Βυζαντινοί κι Οθωμανοί.
Το όνομα του κορασίου, του αρχαίου Παρρασίου,
σου δώσανε Κομοτηνή, λέει η παράδοση η κλεινή.
Χρόνους πολλούς Βυζαντινή, ήσουν κι εσύ Κομοτηνή,
και με καρδιά ελληνική, οι κάτοικοί σου οι Γραικοί.
Του έθνους μας με υπομονή, μοιράστηκες Κομοτηνή,
τη μοίρα τόσα χρόνια, μέσα στην καταφρόνια.
Διαβήκανε, πάνε οι καιροί, οι δίσεκτοι Κομοτηνή.
Δεν είσαι σκλάβα τώρα πια. Ήρθε για Σε η λευτεριά.
Γείτονες φαύλοι, σκοτεινοί και σήμερα Κομοτηνή,
καραδοκούν κάθε στιγμή. Θέλουνε τη δική σου γη.
Μα, ας το ξέρουν όλοι αυτοί, θα γράψουμε, αν χρειαστεί,
σελίδα δόξας φωτεινή, για Σένα, ναι Κομοτηνή!
Α. Παπατριανταφύλλου
