Έληξε ακόμα μια φορά, των ιδεολογιών η μάχη,
και φάνηκε πως ήτανε, πάθος, σκέτη… αμάχη.
Σωτήρες υποψήφιοι, βγήκαν ένα σωρό,
και έδειχναν, ότι ο έλληνας άρχιζε, το νέο του χορό.
Είναι ο χορός με χορευτές, τον Έλληνα ψηφοφόρο,
και καβαλιέρο άγνωστο, μα σε δικό του χώρο.
Όλοι έλεγαν, πως τη σωστή είχαν ιδεολογία,
κι ότι τον έλληνα σκέφτονταν, με αγάπη και ουσία.
Να λύσουν δήθεν θέλανε, όλα του τα προβλήματα,
με λόγους πύρρειους, δυνατούς και με ιδεολογήματα.
Και ήταν, -κρατήστε αναπνοή- πάνω από πενήντα,
οι αρχηγοί και ηγήτορες, με ιδεολογίες των… ηντα!
Οι ιδεολογίες ξεπέρασαν, τις αποχρώσεις του γκρι,
γιατί, όλες μιλούσανε, και για κοντό και για …μακρύ.
Υπήρξαν πράσινοι και μπλε, κίτρινοι κι ερυθροί,
και ενδιάμεσοι πολλοί, στις αποχρώσεις του …γκρι.!
Και όλοι μιλούσαν για αλλαγή, αυτού του «στάτους κβο»,
πως θα απαλλάξουν τον Λαό, από ένα κλίμα …στραβό.
Όλοι τους ψάρευαν παντού, και σε θολά νερά,
να βρουν πιστούς ιδεολογικά, αλλά, να μην κρατάν… γερά.
Ξεχάστηκαν, μπερδεύτηκαν, ή δεν θυμούνται μήπως;
Ότι, ξανακυβέρνησαν, με πολιτική, που ήταν «Δούρειος ίππος»;
Αλλά, πρέπει να μειωθούν, αυτές οι αποχρώσεις,
να μείνουν μόνον οι ελληνικές, οι ιδανικές… χρεώσεις!!
Αθ. Παπατριανταφύλλου
