
Με χείμαρρο με φράγμα,
που σπάει, μοιάζει,
τα πάντα παρασέρνει,
όρθιο τίποτα δεν μένει.
Πόλεμος!
Ποτάμι, αφρισμένο
που δεν πισωγυρίζει,
δεν έχει μάτια για να δει,
αυτιά ν’ ακούσει.
Πόλεμος !
Μανία καταστροφική
Όρθιο τίποτα δεν θα αφήσει,
στο πένθος, στο σκοτάδι
τον κόσμο την οικουμένη έχει βυθίσει.
Πόλεμος !
Την χαροκαμένη μάνα
πως ν’ αντικρίσει;
Την μαυροφορεμένη σύζυγο
πώς να παρηγορήσει;
Πόλεμος !
Στους βομβαρδισμένους δρόμους
πώς να περπατήσει;
Μες στα χαλάσματα, με τι καρδιά,
χαμένες ζωές να αντικρίσει;
Πόλεμος!
Κατάρα στη ζωή,
όποιος τον έχει ζήσει,
αυτός μόνο γνωρίζει,
για τα παθήματα τα στυγερά ,
να μας πληροφορήσει.
Γεώργιος Χ.Τσαρακτσίδης





