Αέναο το φως που εκπέμπουν τα μάτια σου
και το χαμόγελο που σχηματίζεται στα χείλη σου.
Αέναα τα γλυκά τα λόγια σου
και η αναπνοή απ΄τα στήθη σου.
Εύχομαι να είναι πάντα ζωντανά
τα βήματά σου στη ζωή.
Εύχομαι να είναι χαρωπά
τα σκιρτήματά σου στην ψυχή.
Βήματα πάντα σε δρόμο ορθό
με συντροφιά σου τον ήλιο
με το μυαλό στη θέση του ταπεινό
και σε περιβάλλον φίλιο.
Τι καλύτερο απ΄το να απολαμβάνεις
τις μικροχαρές που κυνηγάς
αν μπορείς να τις λαμβάνεις
και μεγαλεία να μη ζητάς.
Στα απλά και ταπεινά βρίσκεται η χαρά
που σε ζωντανεύει και ολοκληρώνει
και όποιος τα βρει δεν τα προσπερνά
γιατί μετά το μετανιώνει.
Άμα πάθεις τότε θα μάθεις να εκτιμάς
και δε θα αφήνεις να σου διαφεύγουν
τα καλά που στη ζωή συναντάς
και από αδιαφορία σου ξεφεύγουν.
Μη φτάσει ποτέ η στιγμή
που απογοητευτείς και πεις
γιατί δεν έδωσες προσοχή
ώστε το σωστό να αντιληφθείς.
Γιατί δεν είναι σπαρμένα παντού τα αγαθά.
“Τα αγαθά κόποις κτώνται”
Χρειάζεται να προσπεραστούν βουνά
και οι άνθρωποι να μην απατώνται.
Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
