Δυο Συνδυασμένες αποδείξεις για την ακύρωση των Τουρκικών θαλάσσιων πάρκων: Και η Ελληνική ΑΟΖ και οι οικολογικοί χάρτες του ΟΗΕ
- του Χρήστου Κηπουρού
Η συζήτηση για τα ακυρωτέα τουρκικά θαλάσσια πάρκα οφείλει να ξεφύγει από τα σύνδρομα της Αθήνας. Ο χάρτης της Σεβίλλης, τον οποίο το Υπουργείο Εξωτερικών αποφεύγει, δεν είναι ένα μεμονωμένο σχέδιο, αλλά αποτυπώνεται αυτούσιος στη Διεθνή Σύμβαση της Βαρκελώνης του ΟΗΕ (UNEP/MAP). Πρόκειται για τη Σύμβαση που η ίδια η Τουρκία έχει ψηφίσει και συνυπογράψει, δεσμευόμενη νομικά για την υψηλή οικολογική προστασία του Αιγαίου και της Ελληνικής Τάφρου.
Η Σύμβαση αυτή, σε συνδυασμό με το διεθνές καθεστώς PSSA (Ιδιαίτερα Ευαίσθητη Θαλάσσια Περιοχή) του ΟΗΕ, παρέχει στην Ελλάδα πανίσχυρα θεσμικά εργαλεία. Προβλέπει ρητά τη Διαδικασία Ελέγχου Συμμόρφωσης (Compliance Control) και τη συγκρότηση Ad Hoc Διαιτητικού Δικαστηρίου για την άμεση λήψη προσωρινών προστατευτικών μέτρων. Αντί όμως η κυβέρνηση να θέσει την Άγκυρα προ των ευθυνών της, επιδίδεται σε μια πρωτοφανή «κακιστεία», εκτελώντας ένα προσχηματικό «σημειωτόν» με διαβήματα που αποφεύγουν ακόμη και τη λέξη ΑΟΖ. Τη νέα Ελληνική κορωνίδα.
Συνδυασμένες αποδείξεις, όπως λέμε “Συνδυασμένες μεταφορές”, τόσο οι χάρτες του ΟΗΕ, όσο και η ανακήρυξη της ΑΟΖ μετά των 12 μιλίων, φτάνουν και περισσεύουν στο οποιοδήποτε Διεθνές δικαιοδοτικό όργανο, ώστε τα δυο παράνομα θαλάσσια πάρκα να πάρουν την άγουσα προς τον αγύριστο.
Διδυμότειχο – Σεπτέμβρης 2026
