Της απόγνωσης εφιάλτης,
ανασκαλεύει την κρύα στάχτη,
την απογοητευμένη σκέψη.
Έσβησε ό,τι άρχισε η ζωή.
- Advertisement -
Σκληρή πραγματικότητα,
χάνεται η τελευταία σπίθα,
στα μάτια μπροστά,
ειρωνεύεται, περιγελά.
Δύναμη καρδιάς, ψυχής,
ταραγμένα την πόρτα χτυπά,
της απόκοσμης, απόμακρης,
σκληρής ζωής.
Άνοιξε πόρτα διάπλατα
να φύγουν τα βάσανα,
να σταματήσουν τα κλάματα,
στέρεψαν και τα δάκρυα.
Ανοίξτε παράθυρα
να μπει ήλιος, φως,
το φεγγάρι και τ’ αστέρια,
άσβεστα να γίνουν όνειρα.
Αφήστε την πόρτα ανοιχτή
η τρικυμισμένη καρδιά,
να πλημυρίσει,
αγάπη, ελπίδα, χαρά.
Γεώργιος Χ.Τσαρακτσίδης
Αλεξανδρούπολη
