Στα μονοπάτια του μυαλού του τριγυρνάει
και όση δύναμη του απέμεινε κρατάει,
θέλει να διώξει από πάνω του το στίγμα
και των δεσμών του να σπάσει το σύρμα.
Έμπλεξε με την ουσία, χωρίς σοβαρή αιτία,
όταν βρέθηκε κάποια στιγμή με τη Μαρία.
Ήταν μια νύχτα τρομερά φοβερή
και από τότε έγινε η αρχή.
Ώρες ατέλειωτες, εφιαλτικές,
χωρίς λογική, βασανιστικές,
έχει στα χέρια του την ευθύνη
για ό,τι πρόκειται να γίνει.
Είναι μόλις είκοσι χρονών,
πρέπει να είναι παράδειγμα ολονών,
να προσπαθήσει να επιζήσει
και η ζωή πολλά να του χαρίσει.
Θέλει δύναμη, θέλει κουράγιο,
να μην είναι πια το ναυάγιο,
να καταφέρει να ορθοποδήσει
και όσα έχασε να ζήσει.
Το χαμόγελο να ξανάρθει στα χείλη,
να ηρεμήσουν οι γονείς και οι φίλοι,
να ανοίξουν όλοι μαζί το δρόμο
με αυτόν πρωτοπόρο σε ταξίδια στο χρόνο.
Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
Αλεξανδρούπολη
