Ένα βιβλίο κλειστό με εξώφυλλο ωραίο
σε γνώρισα και σε ερωτεύτηκα.
Ήταν της μοίρας μου μοιραίο
και στα χέρια σου αφέθηκα.
Κάθε σελίδα σου και έκπληξη.
Κάθε γραμμή σου και ελπίδα.
Όλα σε εγρήγορση, σε αίσθηση
με εσένα για προστατευτική ασπίδα.
Σελίδα, σελίδα μαζί τη ζούσαμε
και γνωρίζαμε την ουσία.
Πετύχαμε ότι ποθούσαμε
και ζούσαμε στη ζωή με ευφορία.
Ο χρόνος ομαλά κυλούσε
και ποτέ δεν το μετάνιωσα.
Ο καλός λόγος και η αγκαλιά σου
μου αρκούσε
και μαζί σου ξανάνιωσα.
Είθε ο καθένας εξ ημών
να βρει ότι του αξίζει
και σε λιβάδια λυτρωμών
το δρόμο του να βαδίζει.
Το βιβλίο του να κρύβει αγάπη,
να το ζήσει παραμύθι γεμάτος.
Να βρει το σωτήριο χάπι
και να είναι πάντα ορεξάτος.
Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
