Έρχονται συνέχεια στο μυαλό
εικόνες από ένα φωτεινό ουρανό
που έβλεπα όσο ήμασταν μαζί
αγάπη μου μοναδική.
Εικόνες από θάλασσες πλατιές
που αρμενίζαμε μέρες χαρωπές
με βάρκα τα όνειρά μας
και τα νιώθαμε όλα δικά μας.
Εικόνες με παλιές φωτογραφίες
που διηγούνται ατέλειωτες ιστορίες
χειμώνες και καλοκαίρια
με μαξιλάρι τα δυο σου χέρια.
Άνοιξη με όμορφα λουλούδια
με της γόνιμης γης τα καλούδια.
Μια φύση καταπράσινη να μας προσκαλεί
να τη ζήσουμε εγώ και εσύ.
Καλοκαίρια με φεγγαράδα και αστροφεγγιά
όταν με κρατούσες αγκαλιά
τα βραδάκια τα γλυκά
και πέταγα με της ευτυχίας τα φτερά.
Χειμώνες με τη φωτιά να καίει
τα μυστικά σου όλα να μου λέει
η γλυκιά σου η φωνή
που ήταν στη ζωή μου δυναμωτική τροφή.
Όλα όσα ζήσαμε σε θυμίζουν.
Τις αναμνήσεις μου συνεχίζουν.
Όσο θα ζω σ΄ αυτή τη ζωή
θα είσαι πάντα δίπλα μου εσύ.
Εσύ με τα λόγια σου τα γλυκά.
Με τα μάτια σου τα λαμπερά
που όταν σε κοιτούσα και με κοιτούσες
με το φως της αγάπης ακτινοβολούσες.
Αναμνήσεις που ποτέ δε θα σβήνουνε
και τη ζωή μου θα ντύνουνε
με χρώματα πολύχρωμα φωτεινά
να ευφραίνεται η καρδιά.
Λαμπυρίζουν στα μάτια τα θαμπά
καθώς χτυπά η καρδιά
σταγονίτσες συγκίνησης
στις εικόνες της ανάμνησης.
Τάνια Στεφάνου-Τσαβδάρη
