Απατηλά όνειρα

Στου χάους την άκρη,
θέλει να φτιάξει όνειρα.
Σαν φύλλο ξερό όμως
ο άνεμος τον πήρε, τον σήκωσε.
Πίκρα ανελέητα τον χτύπησε.
Ο δρόμος του μαρτυρίου
Απροσπέλαστος, μακρύς,
ατελείωτος.
Κι όλο χανόταν στο βρομερό του
κατάλυμα,
όπου τα απατηλά του όνειρα,
έσυραν σώμα, καρδιά, και ψυχή,
σε σκοτεινό απάνθρωπο τούνελ,
άστατης, αμαρτωλής ζωής.

Γεώργιος Χ.Τσαρακτσίδης