Έψαξε όλα αυτά
που φυλακισμένα κρατούσε μέσα του.
Άνοιξε τα παράθυρα του μυαλού του
και ήρθαν νέα πουλιά και λούλουδα
τα γράμματα και οι λέξεις
και κάλυψαν τα φύλλα του βιβλίου του.
Γνώρισε τον κόσμο στον εαυτό του,
ανέτρεψε τα μην και τα όχι του
και αγωνίστηκε για τα θέλω του.
Συνδύασε το χθες με το σήμερα
και πάλεψε για το καλύτερο αύριό του.
Κι έτσι έγιναν όλα δυνατά.
Γίναν το θαμμένο και ανεξερεύνητο εγώ του.
Η αυτογνωσία του τον βοήθησε
άσκοπα να μη χαραμίζεται,
το στόχο του με θάρρος κυνήγησε
για τη ζωή του να αγωνίζεται.
Τον εαυτό του να αγαπά,
την ύπαρξή του να ικανοποιεί
και να μην τον σπαταλά
εδώ κι εκεί χωρίς ψυχή και πυγμή.
Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
Αλεξανδρούπολη
