Γράφει η Μαρίνα Κονδύλη
Η αλήθεια είναι ότι ο Έβρος (όπως και όλη η Βόρεια Ελλάδα βέβαια) είχε την τιμητική του από άποψη επισκέψεων.
Υπουργοί, κυβερνητικά στελέχη, αλλά και… ιερωμένοι βρέθηκαν αυτήν την εβδομάδα στον μακρινό – για πολλούς – Έβρο, είτε λόγω περιοδειών ενόψει ΔΕΘ, είτε λόγω του σημαντικού Περιβαλλοντικού Συνεδρίου που διοργανώθηκε από την Εκκλησία της Ελλάδος.
Α! Στην Αλεξανδρούπολη βρέθηκε και ο επικεφαλής της Γενικής Διεύθυνσης Απασχόλησης, Κοινωνικών Υποθέσεων και Ένταξης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Mario Nava που είχε συναντήσεις με στελέχη του Δήμου, αλλά και της Περιφέρειας Αν. Μακεδονίας & Θράκης.
Όπως και να ‘χει, οι τοπικοί πολιτικοί ταγοί φόρεσαν τα καλά τους, έβαλαν τα λαμπερά χαμόγελά τους, φόρτισαν μπαταρίες κι άρχισαν να ακολουθούν παντού τους επισκέπτες εξ Αθηνών και όχι μόνο.
Φυσικά, όπως ήταν αναμενόμενο, μπόλικη δουλειά είχαν και οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ που έτρεχαν απ’ άκρη σ’ άκρη του νομού για να καλύψουν τις ειδήσεις.
Δεν μπορώ να πω – κι αυτές οι επισκέψεις έχουν την χάρη τους. Είναι σα να ξεφεύγουμε κάπως από την μουντή πεζή καθημερινότητα, σα να αποκτά λίγο περισσότερο ενδιαφέρον η ειδησεογραφία. «Να γίνονται πράγματα» που λέει και μια φίλη μου.
Μετά όμως… Όταν σβήνουν οι προβολείς τα φλας από τις φωτογραφικές μηχανές και σταματά το REC από τις κάμερες, τότε τι γίνεται;
Ειδικά για τον Έβρο μας, δε θέλω να σκεφτώ – λίγο πριν το φθινόπωρο και τον χειμώνα – πώς θα είναι πάλι η κατάσταση με το δημογραφικό. Που θα περνάω πάλι από τα έρημα χωριά και τα κλειδαμπαρωμένα σπίτια και θα πιάνεται η ψυχή μου. Αυτό άραγε, πώς μπορεί να αλλάξει;
Διότι το έχω ξαναπεί: ναι, η Αλεξανδρούπολη ακόμη αντέχει. Με τον υπόλοιπό όμως, νομό τι γίνεται; Θα έρθουν επιτέλους εργοστάσια, βιομηχανίες, κλπ. για να πάρει πάλι ζωή ο Έβρος μας; Ή μόνο θα αφήνουμε τον χρόνο να περνάει;
Καλές οι επισκέψεις και ευπρόσδεκτοι οι επισκέπτες (οι οποίοι σαφώς και διαπιστώνουν από κοντά τα προβλήματα του τόπου μας), αλλά μετά χρειάζεται και δράση.
