Εσχάτως, πολύς λόγος γίνεται, για την τεχνική νοημοσύνη.
Λένε, ότι με αυτήν τίποτα δύσκολο, για τον άνθρωπο δεν θα μείνει!
Όλα θα ‘ναι πιο εύκολα, και κάτι παραπάνω.
Τα ρομπότ θα δουλεύουνε γι αυτόν! Λέτε να υπερβάλλω;
Αλλά, εδώ έρχεται ένα αλλά, που βάζει πολλές σκέψεις.
Τι θα γίνει με τον ίδιο, τον άνθρωπο, μπορείς να το μαντέψεις;
Ο κάθε άνθρωπος, κι ο πιο απλός, θα έχει την υψηλή επιστασία;
Μόνο του θα εργάζεται το ρομπότ, κι αυτός, θα πάει για… οινοποσία;
Ή μήπως όλα τα ρομπότ, κι η τεχνητή νοημοσύνη,
θα ενεργοποιούνται, μόνον, απ’ τους «έχοντες», κι όχι απ’ την ακτημοσύνη!
Τούτο, δεν θα ‘ναι άδικο, και ταξική αδικία,
αν τα προνόμια αυτά, δεν τα ‘χει ο Λαός, που βρίσκεται σε πενία;
Ίσως λεχθεί, ότι ναι, κι ο Λαός θα ωφεληθεί.
Στο μέλλον, το …απώτερο, κι αυτός θα συμπεριληφθεί!
Για τότε, γεννιέται το ερώτημα. Ο άνθρωπος, καθόλου δεν θα δουλεύει;
Νέος, μεσήλικας ή γέροντας, μόνον τον … ουρανό, θα αγναντεύει;
Και η κούραση η υγιεινή, και η άσκηση του σώματος;
Θα μείνουν στα χαρτιά, ή μόνον στην άνεση κάποιου … στρώματος;
Με όλη αυτή την απραξία, των ανθρώπων, δεν θα λήξει η ευεξία;
Και είναι όντως λογικό, να δοθεί στα ρομπότ, τόση υπεραξία;
Μήπως, κάποτε θε να ‘ρθει, και η ώρα, που θα πουν οι νέοι.
Φτάνει πια το «χαμαλίκι». Και αδούλευτοι, είμαστε ωραίοι!
Κι ο κάθε εργαζόμενος, θα ‘πει. Φίλε μου, στο εξής δεν θα κουράζεσαι.
Τώρα, για σένα δουλεύουν τα ρομπότ, κι εσύ διόλου δεν θα νοιάζεσαι.
Αλλά, ας μην ξεχνάμε ποτέ, και το: «Ο μη εργαζόμενος, μηδέ εσθιέτω».
Που σημαίνει, αν δεν εργάζεσαι, δεν έχει ούτε … κουφέτο!
Μα έτσι, δεν πρέπει, όλοι να εργάζονται, για να ‘χουν το καρβέλι;
Να ‘χουν και τα υπόλοιπα και ζάχαρη και … μέλι;
Α. Παπατριανταφύλλου
