Η γειτονιά δεν είναι
όπως παλιά,
που είχε σπίτια χαμηλά
δένδρα μεγάλα και μικρά,
λουλούδια ανθισμένα
και το γιασεμί να μοσχοβολά
σ’ όλη τη γειτονιά
και τα βράδια να μας ξυπνούν
με μελωδίες ερωτικές,
με καντάδες και κιθάρες
Η γειτονιά σήμερα δυστυχώς
δεν υπάρχει πια,
ο ένας τον άλλο δεν γνωρίζει
ούτε καν τον καλημερίζει,
η γειτονιά ασφυκτιά
μες στις πανύψηλες πολυκατοικίες,
εγκλωβισμένοι μέσα
στα διαμερίσματα κλουβιά
αναπολώντας τα παλιά.
Η γειτονιά στις πόλεις γενικά
είναι τελείως τυπική,
πάει έφυγε, χάθηκε,
δεν υπάρχει πια,
όσο κι αν την αναζητήσεις,
πουθενά δεν θα την συναντήσεις .
Χάθηκε μες την πρόοδο της τεχνολογίας
Που μας οδηγεί στην ηλεκτρονική φλυαρία,
Στην αόρατη γειτονιά
Και στην άψυχη φιλία.
Η γειτονιά, η παλιά γειτονιά
δεν υπάρχει πια ούτε στα χωριά,
ο ένας τραβά από δω
κι ο άλλος από εκεί,
έχουν αλλάξει πλέων οι καιροί,
η γειτονιά θα μείνει
μόνο δυστυχώς στην ιστορία,
μαζί με των ανθρώπων
την μοναξιά και την μελαγχολία.
Γεώργιος Χ. Τσαρακτσίδης
Αλεξανδρούπολη
