Κλωθοργυρνάμε οι άνθρωποι, Του χρόνου ο κύκλος σταθερός.
Τα βήματα μας ασταθή, δυό πίσω ένα εμπρός.
Για το άγνωστο το αύριο, κρύφος υπάρχει φόβος
κι επιθυμούμε όλοι μας, να είναι καλός ο χρόνος.
Το αύριο ναν’ καλύτερο, καλύτερο απ’ το χθές,
που όμως δεν το γνωρίζουμε,
κι έτσι κάτι σαν ξόρκι, βρήκαμε τις ευχές,
και λέμε να είν’ καλή χρονιά, ευτυχισμένος χρόνος,
υγεία να έχουμε όλοι μας, να μην μας εύρη πόνος,
ευτυχισμένοι να είμαστε, όμορφα να περνάμε,
όμως όλα τα λάθη μας, πάντοτε, τα ξεχνάμε.
Ο χόρνος είναι άϋλος, μα και σημαντικός,
είναι λευκή σελίδα, που να γραφεί, είν’ θεσμός.
Γι’ αυτό μ’ ανάλαφρη καρδιά, και με το νου καθάριο,
ας προγραμματιζόμαστε, για το αγνώστο, το αύριο.
Στα όσα όλοι σκεπτόμαστε, το μόνο που μετρά,
είναι το να κρατήσουμε, την κεφαλή ψηλά,
και στοίχημα να βάλουμε, στον ίδιο εαυτό μας,
εις την σελίδα την λευκή,
τα όσα θε να γράψουμε, να είναι για το καλό μας.
Μα μή θωρούμε σαν καλό, μόνο το υλικό,
ανώτερι εγώ θαρρώ, ειν’ το πνευματικό.
Του ανθρώπου την υπόσταση, προς τα ψηλά ωθεί,
και δύναμη του δίνει, πάντα να προχωρεί,
στα όμορφα τα ανώτερα, τ’ αγνά ιδανικά,
που φίλοι μου, πως να σας το ειπώ, είν’ τα πνευματικά.
Μα αρκετά όσα έγραψα, και σας ταλαιπωρώ,
γι’ αυτό γι άλλη μια φορά, συγνώμη σας ζητώ.
Εμπρός αέρα βρε παιδιά, με καθαρή καρδιά,
ας ευχηθούμε όλοι μας, να είναι καλή η χρονιά.
Αλεξανδρούπολη
