Το σύμπαν είναι απέραντο, δεν έχει αρχή και τέλος.
Κανείς δεν έμαθε ποτέ, ποιου κόσμου είναι μέλος.
Κι όμως, μια σκοπιμότητα, «Κάποιου» εξυπηρετεί.
Εκείνου, που πάντα αρέσκεται, συχνά να δημιουργεί.
Δημιουργεί και επιχειρεί, όλο και κάτι νέο.
Κι όταν τούτο το βαρεθεί, ψάχνει για κάτι πιο ωραίο.
Κι αφού το σύμπαν είναι άπειρο, άπειρες είναι κι οι λύσεις,
που δίνει στις ιδέες Του, με κάποιες εκτιμήσεις.
Αλλάζει τη φύση των αστεριών, τα δρομολόγιά τους,
την ύπαρξη των όντων, που ζουν σ’ αυτά, τα καταφύγιά τους.
Κι είναι, άπειρα τα σενάρια, των αλλαγών που κάνει.
Αδύνατο ίσως κι ανήμπορο, ανθρώπου νους να βάνει.
Αλλάζουν όλα στην υφή, αστέρια, φύση, όντα,
του ανθρώπου οι συνήθειες, της γης τα προϊόντα.
Ίσως κάποιος να απορεί. Γιατί, όλα αυτά συμβαίνουν;
Πού οδηγούν; Τον κόσμο ομορφαίνουν;
Ένας σοφός μας πρόγονος, ο Ηράκλειτος έχει πει.
Κι αυτή είναι η απάντηση, ότι «τα πάντα ρει».
Τα πάντα, πράγματι αλλάζουνε, και πίσω δεν γυρίζουν,
ρέουν και μεταβάλλονται, κι όλο κλωθογυρίζουν.
Γιατί, είναι το πεπρωμένο τους, δεν μπορούν να τ’ αλλάξουν.
Τη μοίρα τους, τα γραμμένα τους, δεν γίνεται να … πετάξουν.
Κι έτσι πάντα θα γίνεται, ας το χωνέψουν όλοι,
άρχοντες, σοφοί και άσχετοι, ακόμη και οι χαχόλοι!
Ο ΡΙΜΑΔΟΡΟΣ
