Ταξίδεψέ με στου μυαλού σου τα μονοπάτια
τον κόσμο σου να γνωρίσω.
Εγώ και εσύ σαν άγρια άτια
πόσο θα ΄θελα στη ζωή μου να προχωρήσω.
Ταξίδεψέ με σε θάλασσες ευτυχίας
έχοντας την αγάπη για τιμόνι.
Σε πεδιάδες ευφορίας
η όρεξη για ζωή το στήθος να φουσκώνει.
Ταξίδεψέ με σε τόπους φανταστικούς
με ελπίδες και όνειρα στα σκαριά.
Δείξε μου τρόπους ευγενικούς
που συγκινούν την καρδιά.
Το ταξίδι μαζί σου φωτεινό,
οι δρόμοι ανοιχτοί και ανθηροί,
το τραγούδι μελωδικό και ικανό
να αναζωογονήσει την ψυχή.
Ταξίδι υπέροχο, χωρίς τελειωμό
με συναισθήματα πλούσια, βαθιά,
ταξίδι για γλυκό λυτρωμό
με φώτα μάτια λαμπερά, χρυσαφιά.
Ω! ευτυχία πόσο απλή είσαι!
Πώς μπορείς να ξαναγεννάς τους ανθρώπους!
Αρκεί με συναισθήματα τον καθένα ντύσε,
δε χρειάζεται να καταβάλεις ιδιαίτερους κόπους.
Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
Αλεξανδρούπολη
