Γράφει η Μαρίνα Κονδύλη
Πολλές φορές, πολίτες που με συναντούν στον δρόμο, μου λένε «γράψε για εκείνο στην εφημερίδα, Μαρίνα», «πες και το άλλο στην τηλεοπτική εκπομπή σου, Μαρίνα», κλπ.
Τους απαντώ με χαμόγελο εγώ: «Μα, τα γράφω και τα λέω, αλλά δε βλέπω να αλλάζει κάτι». Κι αυτή είναι η πάσα αλήθεια.
Μάλιστα, νομίζω πως έχω καταλάβει τι συμβαίνει (δεν το παίζω έξυπνη και ότι τα ξέρω όλα, όμως συγκρίνοντας την εποχή μας με το τι συνέβαινε παλιά, μάλλον αυτό θα φταίει): χάθηκε η ντροπή. Η τσίπα. Η ευθιξία.
Τώρα σχεδόν όλοι – όχι μόνο οι πολιτικοί – δεν ντρέπονται καθόλου αν κάνουν κάτι λάθος, κάτι παράνομο, κάτι απρεπές. Κι ούτε βεβαίως φοβούνται μήπως πει κάτι εναντίον τους. Πιθανότατα να έχουν καταλάβει ότι ο λαός έχει «κοντή» μνήμη… Ή κιόλας, στην βαβούρα και τον αγώνα της καθημερινότητας, ίσως να μην τον πολυνοιάζει κιόλας τον καθένα για το τί είπε ο δήμαρχος, ο περιφερειάρχης, ο επικεφαλής της αντιπολίτευσης, και ούτω καθεξής.
Και κάπως έτσι παγιώνονται στρεβλές καταστάσεις που ο καθένας κάνει ό,τι θέλει, όποτε θέλει κι αν θέλει.
Παράλληλα, εμείς οι δημοσιογράφοι κρούουμε τον κώδωνα του κινδύνου, ωστόσο δύσκολα βλέπουμε να αλλάζει κάτι – ή τουλάχιστον στον χρόνο που πρέπει.
Μιας και αναφέρθηκα στον χρόνο, ας πω ότι κι αυτός είναι πολύ σημαντικός παράγοντας. Και δυστυχώς, στη χώρα μας, όλα πάνε αργά… Φταίει και το τέρας της γραφειοκρατίας. Με πολύ ζόρι και πίεση θα γίνει κάτι έτσι όπως πρέπει να γίνει (πριν να είναι αργά).
Έχω κάτι συγκεκριμένο στο νου; Βεβαίως και πολλά, ειδικά όσα αφορούν την περιοχή της Αλεξανδρούπολης. Κάνουμε υπομονή να δούμε μεγάλα έργα να γίνονται, δίνουμε χρόνο, δείχνουμε κατανόηση και τελικά αν μας αξιώσει ο Θεός να είμαστε γεροί, ίσως τα δούμε ολοκληρωμένα.
Να φέρω αγαπημένα παραδείγματα; Γεφυράκι Άβαντα (ελπίζω να μην πέσει στο μεταξύ), Ανατολική Περιφερειακή Οδός (υπομονή παιδιά, με τους συμπολίτες της Άβαντος), αξιοποίηση παλιού νοσοκομείου επί της Δήμητρας, κοκ.
Επαναλαμβάνω: εμείς τα λέμε, τα γράφουμε, αλλά δεν… Λίγοι είναι οι αξιοπρεπείς και σωστοί πολιτικοί που αυτό που λένε, το τηρούν.
