Το φως εκείνο το λιγοστό
μπρος στο καθόλου; παρηγοριά
λύχνο στο χέρι μου κρατώ
κι άνθρωπο ψάχνω για συντροφιά.
- Advertisement -
Μα όσο κι αν έψαξα έμοιαζε άτοπο
δεν βρήκα άνθρωπο για συντροφιά
δεν βρήκα δείγμα από έναν άνθρωπο
με μια καρδιά χωρίς καρφιά.
Δεν βρήκα άνθρωπο στον χαρακτήρα
με ομορφιά για να μ’ εμπνεύσει
πάμπολους γνώρισα που είχαν κρατήρα
αντί καρδιάς, μια μαύρη θέση.
Θέση που κάθονται οι μελλοθάνατοι
μίσος την είχε καρβουνιάσει
ο λύχνος έσβησε, οι δρόμοι αδιάβατοι
βράβυ ξεκίνησα κι έχει βραδιάσει.
Χαράλαμπος Μαυρομουστάκης
