Φύλλα κόκκινα και κίτρινα
φθινοπωρινά
λόγια και αισθήματα
μελαγχολικά.
Φύλλα κόκκινα και κίτρινα
φθινοπωρινά
χρόνια που περνούν
και τη ζωή ζητούν.
Χρόνια που κυλούν
και γεύση δεν αφήνουν
ανεξάντλητος αγώνας
φθινόπωρο και χειμώνας.
Χρόνια ασφυκτικά
σύγκρουση και θλίψη
πολύτιμη θυσία
στην ανυπαρξία.
Ευαίσθητη καρδιά
καταφύγιο ζητά,
χάνεται, νοσταλγεί,
μεταμορφώνεται και αναπολεί.
Σκέψεις, σκέψεις, σκέψεις
που ο άνεμος σκορπά
προσπαθεί να μη θυμάται
και ανήσυχα κοιμάται.
Φύλλα φθινοπωρινά
στο διάβα της πεσμένα
τα όνειρα που έκτιζε ολημερίς
πεταμένα καταγής.
Μα φθινόπωρο και χειμώνας
θα περάσουν δε θα’ναι αιώνας
και την άνοιξη που καρτερεί
με χαρά θα υποδεχτεί.
Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
Αλεξανδρούπολη
