Τι πιάτο θα σου σερβίρει η ζωή
είναι μυστήριο και είσαι σε επιφυλακή,
δεν ξέρεις, δε γνωρίζεις και περιμένεις
γι΄ αυτό με προσεκτικά βήματα διαβαίνεις.
Φροντίζεις να γεμίζεις την μπαταρία
γιατί καταλαβαίνεις πώς υπάρχει χρεία
να κρατήσεις το μυαλό ενεργό,
καθαρό, ακμαίο και γνωστικό.
Παθαίνεις και μαθαίνεις με την πείρα,
πετάς ό,τι είναι άχρηστο- φύρα,
ξεκινάς ρωμαλέα από την αρχή
και προσπαθείς να πιάσεις την καλή.
Οι δοκιμασίες μεγάλες, συνεχόμενες,
οι αγωνίες αμέτρητες, εντεινόμενες,
απλώνεσαι, διορθώνεσαι, ελπίζεις
και σα νερό από πηγή διαρκώς αναβλύζεις.
Αντικρίζεις με θάρρος ό,τι σε προβληματίζει,
ξεδιαλύνεις ό,τι σε συλλογίζει,
αμπαρώνεις την καρδιά γερά
να μην πληγωθείς βαθιά.
Επιστρατεύεσαι και συνεχίζεις να πορεύεσαι,
το αποτέλεσμα των κόπων σου σέβεσαι,
λες έχω τη δύναμη να τα καταφέρω
και όλα σε αίσιο πέρας να τα φέρω.
Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
Αλεξανδρούπολη
