Πόλεμος; γιατί αναρωτιέσαι
και με τίποτα δεν παρηγοριέσαι.
Γιατί έτσι θέλουν οι μεγάλες δυνάμεις της γης
που δεν νιώθουν αισθήματα ντροπής.
Ο πόλεμος γίνεται για την απόκτηση
εδαφών και υλικών αγαθών.
Για την απόκτηση δόξας των πολιτικών ηγετών.
Για εθνικούς, πατριωτικούς σκοπούς,
για λόγους μερικές φορές ποταπούς.
Άλλες αιτίες οι ιδεολογικές διαφορές.
Οι θρησκευτικές διαμάχες και πτυχές.
Η πώληση όπλων από τις βιομηχανίες
ώστε να κερδίζουν πολλά χρήματα οι εταιρείες.
Η φήμη εξασφαλίζει την παραμονή του αρχηγού
που κρατάει τη θέση του του ισχυρού, του δυναμικού.
Θεωρείται ικανός ηγέτης ο νικητής
κι ας είναι υπεύθυνος και πολλών αθώων θεριστής.
Γιατί η φρίκη του πολέμου είναι ανείπωτη.
Η απληστία που υπάρχει ακράτητη και ύποπτη.
Τα θύματα αμέτρητα και μοιραία.
Τα ερείπια ατέλειωτα, φρικαλέα.
Όλα αυτά εις βάρος των πολιτών
που φορτώνονται τα επακόλουθα μυαλών αναρχικών
ώστε να χάνουν περιουσιακά στοιχεία,πατρίδα,ζωή
από μια επικίνδυνη πυρηνική καταστροφή.
Αλαζονεία, απληστία, ασωτία
έχουν δυστυχώς τα πρωτεία
οδηγούν τις σχέσεις των κρατών σε οξύτητα
και δε δίνουν στις αρετές βαρύτητα.
Όνειρο να ξημερώσει μια μέρα
που να κάνουν σε όλες τις κακίες πέρα,
να βασιλέψει η αγάπη, η ειρήνη
που θα φέρει στον κόσμο ηρεμία, γαλήνη.
Τάνια Στεφάνου Τσαβδάρη
Αλεξανδρούπολη
