Ναυαγισμένο σε πέλαγο βαθύ
απέμεινες υπερφορτωμένο σκαρί.
Πληγωμένο από κύματα δυνατά
βούλιαξες χωρίς να έχεις οχυρά.
Άδειοι κάποιοι από αισθήματα
σου δημιούργησαν μόνο προβλήματα
άνθρωποι που σε πλησιάσαν
και την καρδιά σου μουδιάσαν.
Έδωσες και δεν πήρες
Κανέναν δεν αποπήρες.
Αλλά πόσοι το αναγνώρισαν
και με βήματα ομαλά προχώρησαν.
Πάλεψες για το σωστό.
Δεν πήρες τίποτα δανεικό.
Όλα τα πρόσφερες εσύ
για να γλυκάνεις των γύρων σου την ψυχή.
Μπράβο σου θα λες
και για τίποτα δε θα κλαις
Τον εαυτό σου θα αποδέχεσαι
έστω κι αν κάποια πράγματα κακώς τα ανέχεσαι.
Σου δίνει ο Θεός αντοχές
να ξεπερνάς ατραπούς στενές
ώστε να βγεις νικητής
στο κατώφλι μιας νέας ζωής.
Έτσι έχει αξία ο αγώνας
όταν τηρείται κάθε κανόνας
πάλης τίμιας και ηθικής
για μια πορεία καινούριας αρχής.
Αρχή που θα φέρει τη λύση
εκεί που πριν ήταν συνέχεια δύση.
Αρχή για σένα, για όλους σιμά σου
να αναζωογονηθεί η καρδιά σου.
Ένας καινούριος ερχομός
που θα είναι και ο λυτρωμός
να φωτιστεί κάθε σκοτεινή πλευρά
και να έρθει η ξαστεριά.
Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
