Ξέχασες; Μην τα ξεχνάς όλα.
Μια βροχή δε θα τα ξεπλύνει.
Είναι πολλές πράξεις κι όχι παρόλα
και τίποτα δεν μπορεί να τα απομακρύνει.
Είναι σωστό όμως κάποια να τα αφήσεις πίσω.
Είναι ότι η ζωή προχωράει.
Τον εαυτό μου λες όρθιο πρέπει να κρατήσω
γιατί ο χρόνος όλα τα σκορπάει.
Σε ένα παραθυράκι μένουν οι αληθινές στιγμές
που γέμιζαν ένα άδειο είναι
έστω κι αν οι όμορφες αυτές σκηνές
δεν ήταν αφορμή για το μείνε.
Τι έφταιξε, τι έβλαψε μια σχέση
που μόνο είχε ορίζοντες ανοιχτούς
κι αντί μια όμορφη ζωή να δέσει
έφερε σύννεφα και σπαραγμούς;
Πόσο άγνωστο είναι το μέλλον
και τι μας ξημερώνει
κι εκεί που περιμένεις κάτι ενδιαφέρον
μόνο προβλήματα σου απλώνει.
Δύναμη και αποφασιστικότητα,
αγώνας γενναίος και πάλη
για κάθε μία οντότητα
να κερδίσει αυτό το ράλι.
Διδάσκουν τα παθήματα
για να μην επαναλαμβάνονται τα λάθη
και γίνονται μαθήματα
που αποτρέπουν τα πάθη.
Άσε λοιπόν λες το χθες,πέρασε.
Άσε το αύριο δεν το ξέρεις.
Ζήσε το σήμερα με ότι σε κέρασε
και ότι μπορείς στον εαυτό σου να προσφέρεις.
Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
