Μη λυπάσαι αν στην πορεία της ζωής
κάποια στιγμή μοναχός σου βρεθείς.
Έχει κάποια σχέδια η μοίρα
να σου αλλάξει το δρόμο, έχει πείρα.
Κι εκεί που ήσουν μόνος και ταπεινός
σου στέλνει ένα καινούριο φως
να καταφωτίσει τη ζωή σου,
να ξαναζεστάνει το κορμί σου.
Έχει διδάξει πολύ κόσμο
να περιμένουν ένα άρωμα από δυόσμο
που θα φέρει ξεχωριστή γεύση και ευωδιά
να γλυκάνει την καρδιά.
Θα φέρει μέρες αλκυονίδες
που θα ξαφνιαστείς που τις είδες
μέσα στο βαρύ χειμώνα
να ξαναγεννηθείς σαν αλκυόνα.
Να βρεις ευκαιρία να ζεσταθείς
και με αισιοδοξία να πορευτείς
γιατί της μοίρας τα γραμμένα
μπορεί να αργήσουν αλλά θα είναι απλόχερα σταλμένα.
Κι αν τα εκμεταλλευτείς και τα ζήσεις
να ξέρεις ότι στη μοναξιά σου δε θα ξαναγυρίσεις
γιατί θα νιώσεις ότι η παρέα, η συντροφικότητα
έχει αξία, έχει ποιότητα.
Έχεις έναν άνθρωπο, ένα φίλο
που δε σ’ αφήνει να μαραθείς σαν φύλλο,
σου ποτίζει βαθιά τις ρίζες
και σου φορτίζει το είναι με αστείρευτες πρίζες.
Πρίζες που ανάβουν όλα τα φώτα
που σε οδηγούν σε καινούρια ρότα
που σε καθοδηγούν πως να πορευτείς
τις χαρές της ζωής να γευτείς.
Ίσως το στάδιο της μοναξιάς
σου έμαθε πως να εκτιμάς
τίποτα να μην παραμερίζεις
και πάντα να ελπίζεις.
Γιατί η ελπίδα είναι ζωή.
Μέσα μας ζει και ευδοκιμεί.
Είναι ο σπόρος που θα καρποφορήσει
όνειρα καινούρια σαν φυτά θα ανθίσει.
Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
