- του Παναγιώτη Κουσίδη
Μερικοί στρατηγικοί και οικονομικοί αναλυτές ερμηνεύουν την πολεμική επέμβαση των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή ως σκόπιμη ενέργεια για να δημιουργήσουν (λόγω των στενών του Ορμούζ και λόγω των ενεργειακών καταστροφών στις χώρες του Κόλπου από ιρανικούς πυραύλους) τεχνητή άνοδο των τιμών των καυσίμων, ώστε να πουλήσουν ακριβά τους αμερικάνικους υδρογονάνθρακες (πετρέλαιο-αέριο) στις αγορές της Ευρώπης, της Ασίας και όλου του κόσμου.
Είναι γεγονός ότι ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή έπληξε τις οικονομίες της Ευρώπης και της Κίνας λόγω της μεγάλης ανατίμησης των καυσίμων.
Όλοι γνωρίζουμε ότι πριν τον πόλεμο η αμερικάνικη οικονομία ήταν λιγότερο ανταγωνιστική έναντι της Ευρωπαϊκής και της Κινεζικής.
Εξαιτίας του πολέμου και της αύξησης της τιμής των καυσίμων σε αυτές τις αγορές, οι οικονομίες αυτών των χωρών έχασαν σημαντικό μέρος της ανταγωνιστικότητας των προϊόντων τους και αντίστοιχα έχουμε αύξηση της αμερικανικής ανταγωνιστικότητας.
Άρα οι ΗΠΑ του Ντόναλντ Τραμπ δεν παρασύρθηκαν από το Ισραήλ του Νετανιάχου για να συμμετάσχουν στον πόλεμο κατά του Ιράν, αλλά έγινε σκόπιμα με οικονομικό κίνητρο των ΗΠΑ για να μειώσουν την ανταγωνιστικότητα των οικονομιών των ανταγωνιστών τους. Είναι πλέον φανερό ότι ο Τραμπ αντιμετωπίζει την ΕΕ ψυχρά και ανταγωνιστικά, επιβάλλει δασμούς, αποσύρει στρατιώτες από τη Γερμανία και απειλεί να αποχωρήσει από το ΝΑΤΟ.
Από τον πόλεμο και μετά το κλείσιμο των στενών του Ορμούζ η παραγωγή των ΗΠΑ σε υδρογονάνθρακες (πετρέλαιο-αέριο) πολλαπλασιάστηκε, αφού πουλάει σε Κίνα, Ιαπωνία, Ευρώπη και σε άλλους πελάτες. ΟΙ ΗΠΑ ροκανίζουν τον χρόνο των διαπραγματεύσεων σκόπιμα προς όφελός τους για να πουλήσουν τους δικούς τους υδρογονάνθρακες,
Τόσο η Κίνα όσο και η Ευρώπη επιθυμούν να λήξει το συντομότερο αυτός ο πόλεμος διότι εξαρτώνται σημαντικά από τους ενεργειακούς πόρους του Περσικού Κόλπου.
Γαλλία και Βρετανία καλούν σύνοδο κορυφής για την ελεύθερη ναυσιπλοΐα στα στενά του Ορμούζ. Η δε Κίνα έχει διαμαρτυρηθεί έντονα για το κλείσιμο των στενών και χαρακτηρίζουν ως παράνομη την απαγόρευση της ναυσιπλοΐας στα στενά του Ορμούζ.
Εάν δε λάβουμε υπόψη ότι οι πετρελαϊκές εγκαταστάσεις των πετελαιοπαραγωγών χωρών του Περσικού Κόλπου (χώρες του ΟΠΕΚ) έχουν πληγεί από τους πυραύλους του Ιράν ως αντίποινα, τότε συμπεραίνουμε ότι η άνοδος της τιμής των καυσίμων θα διατηρηθεί σε υψηλά επίπεδα για αρκετό καιρό, ακόμα και αν λήξει ο πόλεμος και θα πληγούν ενεργειακά και οικονομικά όλες οι χώρες του κόσμου.
Βέβαια, αυτή η στρατηγική του Τραμπ δημιουργεί και εσωτερικά προβλήματα πληθωρισμού στις ΗΠΑ και πιέσεις στην οικονομία και στην αμερικανική κοινωνία. Αλλά, ορθολογισμός και Τραμπ δεν πάνε μαζί…
Θα πρέπει επίσης Ο Ντόναλντ Τραμπ να λάβει σοβαρά υπόψη του το τεράστιο κόστος του πολέμου για τις ΗΠΑ που μέχρι στιγμής ανέρχεται στο ύψος των 100 δις. δολαρίων, (αν είναι αληθινό) και αν αυτό το κόστος είναι ανάλογο ή δυσανάλογο των όποιων οικονομικών κερδών από τις πωλήσεις υδρογονανθράκων.
Ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και πρόεδρος του Eurogroup, Κυριάκος Πιερρακάκης, σε πρόσφατη δήλωσή του, περιέγραψε την τρέχουσα συγκυρία ως ιδιαίτερα επιβαρυμένη για την παγκόσμια ενεργειακή αγορά, επισημαίνοντας ότι ενδεχόμενη παρατεταμένη διαταραχή στη ναυσιπλοϊα μέσω των στενών του Ορμούζ θα μπορούσε να έχει ευρείες επιπτώσεις στην προσφορά ενέργειας και σε κρίσιμες πρώτες ύλες, με αντανάκλαση στις διεθνείς τιμές.
