Γράφει η Μαρίνα Κονδύλη
Εδώ και χρόνια στην «ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΘΡΑΚΗ» αναφερόμαστε στο δημογραφικό πρόβλημα. Δυστυχώς, φτάσαμε στο σημείο που βλέπουμε το νομό Έβρου όχι μόνο να γερνάει, αλλά και να ερημώνει…
Το μεγαλύτερο βέβαια κακό έγινε όταν έφυγαν – στα χρόνια της κρίσης- οι μορφωμένοι νέοι και νέες του τόπου μας για να εργαστούν στο εξωτερικό. Και να σας πω την αλήθεια; Δε βλέπω να γυρίζουν ποτέ πίσω…
Μόνο εγώ έχω 5 φίλους που έφυγαν στην Αγγλία, 1 στην Ιρλανδία, 2 στη Σουηδία, 3 στη Γερμανία, 3 στην Ολλανδία, 2 στην Γαλλία, 4 στην Αμερική, και πάει λέγοντας…
Ε, σας πληροφορώ πως όλοι αυτοί εκτός του ότι είναι πολύ ευχαριστημένοι εκεί που δουλεύουν, έχουν φτιάξει κιόλας τις δικές τους οικογένειες! Δηλαδή, τα μωράκια που κανονικά θα μετριόντουσαν ως Ελληνάκια για να αναζωογονηθεί ο πληθυσμός της χώρας μας, τελικά ενίσχυσαν άλλα κράτη. Πόσο κρίμα…
Και επειδή μιλώ με πολλούς από αυτούς, όσο κι αν νοσταλγούν την Ελλάδα και την επιλέγουν φανατικά για τις καλοκαιρινές τους διακοπές, αλλά και για Χριστούγεννα και Πάσχα, δεν έχουν δείξει κάποια πρόθεση να επιστρέψουν σε αυτήν…
Και ειλικρινά, είναι λυπηρό αυτό το φαινόμενο. Και δεν ξέρω τι χρειάζεται για να αλλάξει. Σίγουρα, το μισθολογικό κομμάτι παίζει σημαντικό ρόλο. Αλλά πιστεύω πως αν υπήρχαν οι αντίστοιχες σημαντικές (και με σωστή λειτουργία) θέσεις εργασίας στην Ελλάδα, μια χαρά θα το σκέφτονταν όσοι έφυγαν στα ξένα. Οι δικοί τους άνθρωποι είναι εδώ, τα σπίτια τους είναι εδώ, το υπέροχο κλίμα και φύση της Ελλάδος είναι πάντα εδώ. Επομένως, κάτι άλλο είναι που «χαλάει τη σούπα»…
Είναι η έλλειψη υποδομών; Είναι το κοινωνικό κράτος που δεν είναι 100% επαρκές; Είναι η νοοτροπία στις επιχειρήσεις και στον δημόσιο τομέα που είναι στο περίπου; Δε γνωρίζω… Ξέρω μόνο πως τα χρόνια περνούν και το τοπίο δε φαίνεται να αλλάζει στη χώρα μας, ούτε βεβαίως και στον Έβρο…
