- Επιμέλεια: Δημοσθένης Π. Δούκας
Φυλακές Κομοτηνής: Ασφυκτική και προβληματική η κατάσταση
Ασφυκτική είναι τους τελευταίους μήνες η κατάσταση στα σωφρονιστικά καταστήματα της χώρας, με τον αριθμό των εγκλείστων να ξεπερνάει για πρώτη φορά τις 14.000 και την εμφάνιση σειράς από ιδιαίτερα ανησυχητικά περιστατικά
Στις αρχές του 2026 οι έγκλειστοι ανέρχονταν σε 13.583 και σήμερα ξεπερνούν τους 14.000, την ώρα που η δυναμικότητα των σωφρονιστικών καταστημάτων δεν υπερβαίνει τις 10.763 θέσεις. Η σύγκριση με το 2016, όταν ο συνολικός αριθμός των κρατουμένων ήταν 9.611, αποκαλύπτει το μέγεθος της επιβάρυνσης, καθώς μέσα σε μία δεκαετία ο πληθυσμός των φυλακών έχει αυξηθεί σχεδόν κατά ένα τρίτο, χωρίς αντίστοιχη επέκταση των υποδομών ή ουσιαστικές πολιτικές αποσυμφόρησης. Το αποτέλεσμα είναι ένα σύστημα που λειτουργεί διαρκώς στο «κόκκινο», με άμεσες επιπτώσεις όχι μόνο στα δικαιώματα των κρατουμένων, αλλά και στη δημόσια υγεία και στην ασφάλεια.
Από επίσημα στατιστικά στοιχεία που βρίσκονται ανηρτημένα στην ιστοσελίδα της γενικής γραμματείας προκύπτει ότι στις αρχές Σεπτεμβρίου οι κρατούμενοι ανέρχονταν σε 14.055 με τη χωρητικότητα των φυλακών να είναι 10.763. Στη μεγαλύτερη φυλακή της χώρας, αυτήν του Κορυδαλλού, χωρητικότητας 1.222 κρατουμένων, βρίσκονται σήμερα 1.825 έγκλειστοι. Εξίσου ή και περισσότερο προβληματική είναι η κατάσταση στις φυλακές Κομοτηνής, όπου εκτίουν ποινή 325 έγκλειστοι, παρότι η χωρητικότητα της φυλακής είναι για μόλις 162 άτομα. Παρόμοια εικόνα στασωφρονιστικά καταστήματα Δράμας, Αλικαρνασσού, στη φυλακή Νέων Αυλώνα κ.α.
———————————————————————————————————————–
Διαπιστώσεις του Δημάρχου Σουφλίου Π. Καλακίκου: «Η περιοχή μας αντιμετωπίζει ήδη σοβαρές δημογραφικές και αναπτυξιακές προκλήσεις. Η απάντηση στην ερήμωση της υπαίθρου δεν μπορεί να είναι η προώθηση δραστηριοτήτων που δημιουργούν φόβο, αβεβαιότητα, περιβαλλοντική ανασφάλεια και κοινωνικές αντιθέσεις. Χρειαζόμαστε ένα διαφορετικό αναπτυξιακό μοντέλο, που θα αξιοποιεί τα συγκριτικά πλεονεκτήματα του τόπου, θα προστατεύει το φυσικό περιβάλλον, θα δημιουργεί προοπτικές για τους νέους ανθρώπους και θα ενισχύει την κοινωνική συνοχή».
Επειδή ο βερμπαλισμός και η κατανάλωση επιθέτων είναι χαρακτηριστικό των διάφορων «σωτήρων», θα περιμένουμε με ανυπομονησία να διαβάσουμε τις προτάσεις, τις ιδέες και τις εφαρμόσιμες πράξεις εφαρμογής του Δημάρχου στην υλοποίηση ενός τοπικού, διαφορετικού «αναπτυξιακού μοντέλου» για το Σουφλί και για την Αλεξανδρούπολη (όταν θα έρθει η ώρα).
——————————————————————————————————————–
Διαβάσαμε σε δελτίο τύπου της πολιτεύτριας Κατερίνας Μπέρδου, Αναπληρώτριας Τομεάρχισσας Άμυνας της ΕΛ.Α.Σ. (του Αλέξη, όχι του Μιχάλη) ότι «η ΕΛ.Α.Σ. έχει λύσεις στο πρόγραμμά της για το δημογραφικό» και έδωσε την «διαβεβαίωση» αυτήν στον Δήμαρχο Σουφλίου. Είναι πραγματικά προκλητικό και αυτάρεσκο το υπαρξιακό πρόβλημα του Έβρου, η δημογραφική του κατάρρευση, να χρησιμοποιείται με ελαφρότητα για ψηφοθηρικούς λόγους
Όμως τι μπορείς να περιμένεις από ένα κόμμα, ο αρχηγός του οποίου (πρώην πρωθυπουργός), πιστεύει πως όλη αυτή η φασαρία μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, αλλά και μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου γίνεται για να έχουμε καλύτερες τηλεπικοινωνίες… Να μην έχει πάρει χαμπάρι τη διάσταση της διαφοράς και τα συμφέροντα που διακυβεύονται κυρίως στην Κύπρο. Όμως ο Α. Τσίπρας δεν γνωρίζει τη διαφορά μεταξύ ενός καλωδίου τηλεπικοινωνιών και ενός καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης. Βραχυκύκλωσε το μυαλό του, όχι το καλώδιο.
Όταν θα μιλήσει ξανά για τις λύσεις που έχει η ΕΛ.Α.Σ. για το δημογραφικό στο τσεπάκι της, παρακαλούμε την αξιότιμη πολιτεύτρια να μας αναφέρει το δημογραφικό ισοζύγιο της χώρας την περίοδο 2015-2019, όταν ο πληθυσμός «απογειωνόταν». Για προφανείς λόγους και επειδή οι αριθμοί είναι ξεροκέφαλοι. Γιατί η δημογραφική πορεία της Ελλάδας την περίοδο 2015-2019 χαρακτηρίζεται από σταθερή μείωση του πληθυσμού, αρνητικό φυσικό ισοζύγιο (περισσότεροι θάνατοι από γεννήσεις) και σημαντικές μεταναστευτικές ροές, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ).
———————————————————————————————————————-
Η Εταιρεία Κοινωνικής Ψυχιατρικής «Π. Σακελλαρόπουλος» προειδοποιεί ότι η ανεπαρκής χρηματοδότηση και η αύξηση του λειτουργικού κόστους απειλούν τη βιωσιμότητα των Μονάδων Ψυχικής Υγείας.
Η Εταιρεία Κοινωνικής Ψυχιατρικής Π. Σακελλαρόπουλος παρέχει υπηρεσίες επί 40 έτη, μέσα από 35 δομές σε 4 γεωγραφικές περιοχές της Ελλάδας: Φθιώτιδα, Έβρο-Ροδόπη, Φωκίδα και Αττική.
Στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας Ψυχικής Υγείας, επισημαίνει τον ορατό και άμεσο κίνδυνο οικονομικής ασφυξίας των Μονάδων Ψυχικής Υγείας και τις σοβαρές συνέπειες που αυτό συνεπάγεται για τους ασθενείς και τους εργαζομένους.
«Η φροντίδα της ψυχικής υγείας στην κοινότητα είναι αποτέλεσμα μιας μακράς πορείας μεταρρύθμισης, η οποία έδωσε σε χιλιάδες ανθρώπους τη δυνατότητα να αφήσουν πίσω τους την ιδρυματική φροντίδα και να ξαναχτίσουν τη ζωή τους. Για όσους έχουν διανύσει αυτό το δύσκολο ταξίδι προς την ανάκαμψη, η συνέχεια και η σταθερότητα της φροντίδας είναι απαραίτητες, ώστε να διατηρήσουν όσα έχουν κατακτήσει με κόπο. Αυτό το κεκτημένο χρειάζεται σήμερα να προστατευθεί και να συνεχιστεί», σημειώνει σε ανακοίνωσή της η Εταιρεία Κοινωνικής Ψυχιατρικής.
Κι όμως, η συνέχεια αυτή, όπως λέει, τίθεται σε δοκιμασία, καθώς το κόστος λειτουργίας αυξάνεται διαρκώς. Μόνο η αύξηση της μισθολογικής δαπάνης συνεπάγεται για τον φορέα πρόσθετη ετήσια επιβάρυνση περίπου 245.000 ευρώσε σχέση με το 2024, ενώ παράλληλα αυξάνονται το κόστος της ενέργειας, τα μισθώματα και το σύνολο των λειτουργικών δαπανών.
Η κατάσταση αυτή δεν αφορά μόνο την οικονομική βιωσιμότητα των φορέων. Αφορά ένα θεμελιώδες δικαίωμα των ανθρώπων που λαμβάνουν υπηρεσίες ψυχικής υγείας: το δικαίωμα στη συνέχεια της φροντίδας τους.
Η ψυχική υγεία δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως αποσπασματική υπηρεσία, αλλά ως μια διαρκής σχέση φροντίδας που στηρίζει την ανάκαμψη, την αυτονομία και την κοινωνική επανένταξη. Για έναν άνθρωπο που έχει αφήσει πίσω του την ιδρυματική φροντίδα, η διακοπή ή η αστάθεια των υπηρεσιών που τον στηρίζουν μπορεί να θέσει σε κίνδυνο μια ολόκληρη πορεία ζωής.
«Ποιο θα είναι το μέλλον των ασθενών, εάν οι Μονάδες δεν μπορέσουν να συνεχίσουν να λειτουργούν;», διερωτάται η Εταιρεία.
Η υποχρηματοδότηση απειλεί τη διατήρηση εξειδικευμένου προσωπικού, την κάλυψη βασικών λειτουργικών δαπανών και, τελικά, την ποιότητα και τη συνέχεια της φροντίδας.
