Γράφει η Μαρίνα Κονδύλη
Η αλήθεια είναι πως βλέποντας τα πλάνα από τις διαδηλώσεις και το πλιάτσικο στο Παρίσι, νόμιζα ότι έβλεπα ταινία δράσης!
Ότι δεν είναι αληθινές οι εικόνες με τους διαδηλωτές να σπάνε και να καταστρέφουν τα πάντα: βιτρίνες καταστημάτων, συντριβάνια, αγάλματα, στάσεις αστικών λεωφορείων, αυτοκίνητα, και λοιπά. Ρήμαξαν τα πάντα και άφησαν πίσω τους καμένη γη…
Το εντυπωσιακό βέβαια στην υπόθεση είναι πως πολλοί κάνουν λόγο για μεγάλη μερίδα μεταναστών που ξεσηκώθηκε εναντίον της πολιτείας.
Διάβασα μάλιστα, και τα λόγια του εξαίρετου Δημήτρη Καπράνου, ο οποίος υποστήριξε πως «η Γαλλία δρέπει τους καρπούς της άφρονος αποικιοκρατικής πολιτικής της. Έχει αλωθεί εκ των έσω και δεν το έχει πάρει χαμπάρι»! Και μάλλον έτσι είναι. Είναι σα να διαπιστώνουμε όλοι μας στην πράξη, με το παράδειγμα του Παρισιού, ότι η πολιτική της ενσωμάτωσης μεταναστών (παρανόμων και μη) στην Ευρώπη απέτυχε παταγωδώς.
Άραγε, τι περιμέναμε; Τώρα είναι αργά για δάκρυα. Μόνο η Πολωνία – όπως σας είχα γράψει πριν από κάτι μήνες – είναι καθαρή από λαθρομετανάστες και έτσι κοιμάται ήσυχη. Είχε πολύ αυστηρή μεταναστευτική πολιτική. Ξεκάθαρα πράγματα.
Μετά αναρωτιούνται μερικοί πως ανεβαίνουν σε ποσοστά τα ακροδεξιά κόμματα, π.χ. AFD στην Γερμανία και «Εθνική Συσπείρωση» της Μαρίν Λεπέν στη Γαλλία.
Εμ, κάποια λάθη θα έχουν γίνει… Κάτι δεν πηγαίνει σωστά. Και φυσικά, σε όλα τα παραπάνω προστίθεται η ακρίβεια και η στεγαστική κρίση που δοκιμάζει τους Ευρωπαίους όσο δεν πάει.
Δε θα πω περισσότερα, μόνο θα σας παρακαλέσω να δείτε το σκίτσο που συνοδεύει το σημερινό κείμενο.
«Έπρεπε στα αλήθεια να βάλουν μπούργκα στον Πύργο του Άιφελ;», αναρωτιέται ένας Γάλλος…
Μήπως να ξεχάσουμε την Ευρώπη, του Διαφωτισμού και Χριστιανισμού, που ξέραμε;
