Η Αίνος του ξεσηκωμού,
της επανάστασης αγνό
λουλούδι άνθισε νωρίς,
στης Θράκης του
μυροβόλου Αιγαίου.
Βισβίζιδες, Χατζηαντώνηδες,
οικογένειες εύρωστες, ξακουστές,
ένωσαν τις δυνάμεις,
ένωσαν τις καρδιές.
Καραβοκύρης ο Χατζηαντώνης ξακουστός,
της Φιλικής Εταιρίας μέλος,
εργάζεται σκληρά,
την εταιρία απλόχερα,
ενισχύει και βοηθά.
Του ξεσηκωμού έφθασε η ώρα,
με την «Καλομοίρα»,
στο πέλαγος ν’ αρμενίζει,
μαζί και η Δόμνα η Βισβίζη.
Που το πέμπτο της παιδί,
η ηρωίδα πολύτεκνη μάνα,
πάνω στο κατάστρωμα,
της «Καλομοίρας» γεννά.
Βόλι φωτιά,
βρίσκει τον Χατζηαντώνη στην καρδιά,
πέφτει αιμόφυρτος ξεψυχά,
στης Δόμνας την ηρωική αγκαλιά.
Η Δόμνα δεν τα χάνει,
και στον αγώνα μπαίνει,
γίνεται καπετάνισσα,
η ηρωίδα καραβοκύρισσα.
Με την περιουσία της,
τον αγώνα ενισχύει,
την « Καλομοίρα» δωρίζει,
στο Ναύαρχο Πιπίνι,
που την Τουρκική
ναυαρχίδα πυρπολεί.
Η Δόμνα φεύγει,
μ’ ένα παράπονο
πικρό απ’ τη ζωή,
που δεν αξιώθηκε
την Αίνο, ελεύθερη να δει.
