Η Μαρώνεια αποτελεί έναν Αρχαιολογικό και Τουριστικό θησαυρό, 14 χλμ. παραλιακά, από την Μάκρη Αλεξανδρούπολης
Είναι ένας από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς και ιστορικούς τόπους της περιοχής μας. Υπήρξε η μεγαλύτερη και σπουδαιότερη απ΄ όλες τις αρχαίες ελληνικές αποικίες των παραλίων της Δυτικής Θράκης και ήταν η μόνη που παρουσίαζε συνεχή ακμή σε όλη τη διάρκεια της αρχαιότητας. Η πόλη κατείχε μια πολύ στρατηγική θέση, γιατί διέθετε μια πλούσια και εκτεταμένη επικράτεια (ελαιώνες, αμπελώνες, ορυκτά κ.ά.). Η μεγάλη ακμή της κατά τη ρωμαϊκή εποχή οφειλόταν κυρίως στο λιμάνι της. Η περιοχή, πέραν του μοναδικού κάλους της, είναι ένας συνδυασμός βουνού και θάλασσας.
΄Εχω την αίσθηση πως με την παραπάνω περιγραφή φωτογραφίζω και ζωγραφίζω με τα ωραιότερα και φωτεινότερα χρώματα την περιοχή και την πόλη της αρχαίας αλλά και της σημερινής Μαρώνειας, που βρίσκεται στις υπώρειες του περήφανου ΄Ισμαρου.
Πόσο γνωρίζουμε αυτή την πανέμορφη περιοχή με την αρχαία Ομηρική Μαρώνεια και τον σύγχρονο οικισμό της; Η φυσιολογική απάντηση είναι: την γνωρίζουμε λίγο ή καθόλου. Οι ελάχιστοι που την επισκέφθηκαν ήταν είτε για κάποια συναλλαγή είτε ως φυσιολάτρες, διότι γνωρίζουν την ανεκτίμητη αξία και ομορφιά της. Φυσικά όσοι τη γνώρισαν, την αγάπησαν για τα πλούσια θέλγητρά της. Υπάρχουν βέβαια και μερικοί Αλεξανδρουπολίτες που έλκουν την καταγωγή τους από τη Μαρώνεια και μάλιστα κατέχουν στην περιοχή κτήματα με αμπελώνες και ελαιώνες.
Η βασική αιτία που δεν γνωρίζουμε αυτό τον ιερό και σημαντικό τόπο, παρόλο που απέχει μόνο 14 χιλιόμετρα από τα σύνορα του ΄Εβρου στα Δίκελλα και στη Μεσημβρία, είναι ότι τόσα χρόνια δεν υπήρχε προσβασιμότητα. Ακόμα και σήμερα, η μόνη δυνατότητα για να πάει κανείς στη Μαρώνεια είναι να ακολουθήσει την Εγνατία οδό μέχρι τον κόμβο της Μέστης, από εκεί να ακολουθήσει δαιδαλώδεις δρόμους αρκετών χιλιομέτρων ανάμεσα σε άγνωστους τόπους για να βρεθεί στον σύγχρονο οικισμό και ακόμα παραπέρα μέχρι την αρχαία Μαρώνεια.
Πολλές δεκαετίες πέρασαν αναζητώντας οι δύο Νομοί ΄Εβρου-Ροδόπης και οι αρμόδιες τότε νομαρχιακές και κρατικές αρχές να εξεύρουν μελέτες και χρηματοδότηση για να κατασκευάσουν ένα οδικό έργο, ώστε να ενοποιήσουν το παραλιακό μέτωπο μεταξύ των δύο Νομών. Έναν δρόμο που θα ξεκινάει νότια της Μαρώνειας, θα διέρχεται από το αρχαίο θέατρο, θα διασχίζει την περιοχή της Μαρμαρίτσας και τα τείχη της αρχαίας Ισμάρας, θα συνεχίζει πάνω από την παραλία Πετρωτών, τον αρχαιολογικό χώρο Μεσημβρίας – Ζώνης με μαγευτική θέα προς το Θρακικό Πέλαγος και θα καταλήγει στον υπάρχοντα δρόμο προς Δίκελλα και Μάκρη. Βέβαια τότε δεν είχαν κατά νου αυτή τη χάραξη που περιέγραψα αλλά μια αρκετά διαφορετική ως προς το πλάτος, όμως με μεγάλη επιβάρυνση του φυσικού και αρχαιολογικού περιβάλλοντος. Αλλά ποτέ δεν υλοποίησαν εκείνα τα σχέδια, τα προγράμματα και τις εξαγγελίες.
Οι τοπικοί ιθύνοντες και ταγοί γνώριζαν ότι η Μαρώνεια συνιστά έναν κρυμμένο θησαυρό δίπλα μας και ότι σίγουρα θα προσδώσει προστιθέμενη αξία στο τουριστικό και οικονομικό προϊόν της ευρύτερης περιοχής. Γνώριζαν ότι ήταν ένα πάγιο και χρόνιο αίτημα των τοπικών κοινωνιών της περιοχής. Το γνώριζαν, αλλά σκόνταφταν πάντα στα γρανάζια της γραφειοκρατίας, και το χειρότερο, σκόνταφταν στην άρνηση του Αθηνοκεντρικού κράτους, αφού γι αυτούς εκεί στο κέντρο η Μαρώνεια ήταν μακριά από τις εκλογικές τους περιφέρειες, ούτε άλλωστε μπορούσαν να απολαύσουν αυτόν τον ταξιδιωτικό θησαυρό αφού είναι μακριά από τους προορισμούς των δικών τους θερινών και εορταστικών διακοπών.
΄Επρεπε να θεσπισθεί ο Καλλικράτης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης που προσέφερε μεγαλύτερη διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια, ώστε η Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης να διαθέσει ένα χρηματικό κονδύλι 12,450 εκατομμυρίων ευρώ και να δημοπρατήσει τη δημιουργία του νέου ενωτικού δρόμου, που όταν ολοκληρωθεί θα έχει μήκος περίπου 14 χιλιομέτρων και θα καταστήσει ανετότερα και ευκολότερα προσβάσιμη και επισκέψιμη την απομονωμένη αλλά αξιόλογη περιοχή της Μαρώνειας.
Δεν είναι της αρμοδιότητάς μου να περιγράψω τα τεχνικά χαρακτηριστικά του δρόμου που θα κατασκευασθεί. Μου αρκεί να γνωρίζω ότι στα τμήματα του δρόμου που δεν υπάρχουν αρχαιολογικοί χώροι ο δρόμος θα έχει πλάτος 6,5 μέτρα (επαρκής για δύο αντίθετα διερχόμενα αυτοκίνητα), ενώ σε σημεία όπου υπάρχουν αρχαιολογικοί ή οικολογικού ενδιαφέροντος χώροι θα προσαρμόζεται το πλάτος ανάλογα με τον διαθέσιμο χώρο, δηλαδή θα στενεύει. Και σε σημεία που το επιτρέπει το φυσικό περιβάλλον θα δημιουργηθούν τέσσερα υπαίθρια πάρκινγκ. Η ολοκλήρωση του έργου προβλέπεται να γίνει 30 μήνες από την έναρξη κατασκευής του.
Ο Περιφερειάρχης κ. Χ. Μέτιος κατά την υπογραφή της σύμβασης δήλωσε: «Ολοκληρώνουμε σήμερα όλες τις απαραίτητες διαδικασίες για να ξεκινήσει η κατασκευή του δρόμου που θα ενώσει το παραλιακό μέτωπο της Ροδόπης και του ΄Εβρου. Κάνουμε ένα σημαντικό βήμα για την οικονομική και τουριστική ανάπτυξη της περιοχής με σεβασμό στο περιβάλλον και στην ιστορική κληρονομιά».
Συμμπληρώνοντας τον Περιφερειάρχη, εκφράζουμε την ευχή και την πεποίθηση το έργο αυτό να ωφελήσει πολλαπλώς την ιστορική περιοχή μας και να αναδείξει τα μνημεία και τις φυσικές ομορφιές της.
Εκείνο που με ανησυχεί είναι πως το συγκεκριμένο έργο θα ολοκληρώσει μόνο τα 14 χιλιόμετρα από την αρχική πράξη, αφήνοντας 684 μέτρα να κατασκευαστούν σε δεύτερη φάση. Κι αυτό, γιατί από την εξέλιξη της υλοποίησης του χρονοδιαγράμματος της πράξης δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί η παραχώρηση δικαιώματος χρήσης αιγιαλού – παραλίας στο τελευταίο τμήμα μήκους 684 μέτρων. Τη διάρκεια αυτών των φάσεων και της εκκρεμότητας φοβάμαι, γιατί στην Ελλάδα οι φάσεις… πολύ αργούν συνήθως.
Ας ευχηθούμε αυτή τη φορά να διαψευσθούν οι φόβοι μας και να ολοκληρωθεί το έργο μέσα στα προβλεπόμενα χρονοδιαγράμματα.Παναγιώτης Κουσίδης
