Εφιάλτης κατάντησε η ζωή
με όλα αυτά που δημιουργεί
σεισμοί, πλημμύρες, πυρκαγιές,
αρρώστιες θανατηφόρες, κακές.
Οικονομικά, ψυχολογικά, παθολογικά,
όλα φορτωμένα στις πλάτες βαριά.
Πού είναι η ζωή η γλυκιά
που λέγαν τα τραγούδια παλιά;
Από πού να προφυλαχτείς;
Με τι κουράγιο τον εαυτό σου να υπερασπιστείς;
Τα προβλήματα σε τυλίγουν σωρό
και καταπίνουν κάθε τι καλό.
Η υπομονή σε εγκαταλείπει.
Η δύναμη αρχίζει να εκλείπει.
Βοήθεια ελάχιστη, αδύνατη,
καρδιά πονεμένη, ανήμπορη.
Μόνο με τις φαντασίας τα ταξίδια
ξεφεύγεις από τα ίδια και τα ίδια.
Κάνεις σκέψεις θετικές και ευχές
που ελπίζεις να βγουν αληθινές.
Παράλληλα θερμά παρακαλάς
τα όνειρα που σαν άνθρωπος κεντάς
με την παιδική σου αθωότητα
να γίνουν πραγματικότητα.
Και δείχνεις θάρρος και αποφασιστικότητα
να νικήσεις κάθε αντιξοότητα
να ζυγιάσεις κάθε βαρίδι
και να ανοιχτείς στης ζωής το ταξίδι.
Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
Αλεξανδρούπολη
