Θρακιωτικη Ποιηση

Όλοι μας ποιητές κρυφοίτης κάθε μας ζωής.Ψεύτικα λόγια και στιγμέςστου έρωτα τα πόδια.Δεν είμαι όπως ήμουν χθεςστο αύριο, το σήμερα το ξέχασαΣε ένα δρόμο δύσβατογεμάτο κακουχίεςΒαδίζουν όλες οι ψυχέςτου άπληστου ορυμαγδούΤου πλουτισμού …και της λαγνείας.Κατσίκια ΜαρίναΑλεξανδρούπολη

Στέκομαι και πάλι όρθιος χαρούμενος δυνατός, η αγάπη σας για μένα ξεχειλίζει, δύναμη για ζωή μου χαρίζει.    Ήρθα κοντά σας ξανά, διπλή είναι η χαρά, για άλλη μια φορά μαζί με τη δική σας συντροφιά. αισθάνομαι δυνατός κοντά σας,  η ανοιχτή ζεστή αγκαλιά σας,  με σκλαβώνει, αισιοδοξία, χαρά μου δίνει Είστε...

Μες τη καθάριατη νυχτιάόνειρα πλάθω μακρινά.πως ταίρι μου θα γίνειςΦέγγει ο ίσκιος σου αδερφέ,λυτρώθηκα απόψε δες,πόσο κοντύτερα σαν θες,μας έφερε η ώρα.Καθάριο γάργαρο νερό,είθε απόψε να το πιω,του κόσμου μου ο στεναγμός,να ζήσω,να μη ζήσω.Κατσίκια ΜαρίναΑλεξανδρούπολη

Ποιοι είναι αυτοί μπορώ να πω οι έξυπνοι  Αυτό ας το καλοπροσέξει η κυβέρνηση  Τα μέτρα που κάθε φορά ανακοινώνει  Να τα εφαρμόζει, διότι η εφαρμογή μας σώζει Χάρη σε κανέναν ανεμβολίαστο  Τι κακό φοβερό είναι αυτό  Τι εγωισμός τρελός είναι αυτός  Όλος ο κόσμος να...

Τον  πόνο  και  το  θάνατο,τον  έρωτα  τον  αθάνατοτραγούδι  έκανα  να  σας  πωκι  απ'το  αδιέξοδο  να  βγω.Τραγούδι  μέσα  απ'την  καρδιάβγαίνει  και  με  ματώνειγιατί  όσο  πονώ  απ'το  θάνατοκι  ο  έρωτας  με  πληγώνει.Πόλεμο  μάτια  μου  σκληρόο  έρωτας  έχει  φέρειαγώνα  πολύ  οδυνηρόκαι  δίκοπο ...

Και αφού είδα στην τηλεόραση  να διαφημίζουν αυτήν την ιστορική ημέρα  που σήμερα τα έχουν διαλύσει τα ΚΑΠΗ  σας γράφω για τα γενέθλιά του  που ετότε το τι έχω γράψει μου έχει  βραβευθεί από το ΚΑΠΗ Δήμου Νίκαιας Αθηνών Τιμή μου και καμάρι μου από...

Στο  δρόμο  που  μου  χάραξες  προχωρώκαι  σε  όλα  γύρω  μου  σ'αναζητώ,έφυγες  μια  νύχτα  χωρίς  φεγγάριπώς να αντέξει η καρδιά το άδειο μαξιλάρι.Μόνη  να  πορεύεται  το  χειμώναμια  μικρή  γλυκιά  ανεμώναπου  κάποιος  μπορεί  να  την  κόψεικαι  να  της  αλλάξει  την  όψη.Μα ...

Έστειλα μήνυμα βαρύσ’εσένα και στους γύρωπως δεν θ’αντέξω τη στιγμήπου θα αποχωρήσω.Ψάχνω έναν έρμο ποταμόβαρκάρη να μην έχειεκεί να πέσω να χαθώκι απ’της ζωής τον στεναγμόΣε σύμπαν νέο θα βρεθώαπρόσωπη,ολιγαρκής,μακάρια κοιμωμένη.Κατσίκια ΜαρίναΑλεξανδρούπολη

Ατέλειωτες  ώρες περιμένω κι εσύ αργείς, οι μέρες και οι έννοιες, γίνονται  αφόρητες. Δεν γνωρίζω πότε θα γυρίσεις, πίσω κοντά μου ξανά, συλλογιέμαι, μη ξεχαστείς και θ’ ναι πια αργά. Η σκέψη μου βουβή, η ματιά μου θολή, τα όνειρά μου πολλά, ας γίνουν αληθινά Η καρδιά, η ψυχή πονά, όμως ελπίζει ξανά, με σκέψη...

Πόσο  το  πληγώνουνπου  συνέχεια  μαλώνουν,δεν  μπορούν  να  αισθανθούντην  πίκρα  που  σκορπούν.Είναι  μικρό  παιδί  ακόμηκαι  δυνατοί  οι  πόνοιπου  το  τυραννούνόταν  άσχημα  λόγια  αντηχούν.Βρίζονται  χυδαίααντί  να  περνούν  ωραίακαι  δε  λογαριάζουντο φαρμάκι  που  στάζουν.Πόσο σκληρός ο κόσμος των μεγάλωνπώς  δεν  αντέχουν ο...