Θρακιωτικη Ποιηση

Ξύπνησε πρωί για διάβασμα, Ξεκινά σταματά, Διαμαρτύρεται έντονα, Το σύστημα γυμνό, σκοτεινό, Κι’ ας λάμπει ο ήλιος γεμάτος φως, Παντού  σκοτάδι, Απλώνεται δυστυχώς.   Ομίχλη, υγρασία, Ανεβαίνει η θερμοκρασία Αργά,  αργά. Το τηλέφωνο χτυπά, Πάω έξω για καφέ, Θα γυρίσω λίγο αργά. Η ώρα περνά δίπλα μου, Κάνω πως δεν την βλέπω, Πίνω τον καφέ...

Πως μπορείς να λησμονήσεις Την θλίψη τον πόνο τις κακουχίες, Την ανημποριά τα δύσκολα δίσεκτα χρόνια, Του ξεριζωμού, την προσφυγιά, Την πείνα, τη φτώχια την ανέχεια, Τα βασανιστήρια την αδικία, Τον αργό θάνατο του ξεριζωμού;   Πως μπορείς να παραβλέψεις, Να διαγράψεις  να προσπεράσεις, Τέτοιες της ζωής εικόνες σκληρές, Ώρες...

 Ανάσταση! Αχ, Ανάσταση στους πόνους και στις λύπες, ξανάρθε Πάσχα και Λαμπρή,  ξεχνάμε όλες τις πίκρες!   Ανάσταση! Ποια διάκριση υπάρχει στους ανθρώπους, άλλοι σε πλούτη κι αγαθά, άλλοι σε βούρκου τόπους!   Ανάσταση! Διάσταση μεγάλη, κι «άλλοι Πάσχα», η σχωρεμένη η μάνα μου έλεγε, «κι άλλοι χάσκα»!   Ανάσταση! Ανάστατη η αυλή της εκκλησίας, πυροτεχνήματα...

Τα χελιδόνια ήρθανε Την άνοιξη μας φέρανε, Τη γαλήνη την χαρά, Με τα μαύρα τα φτερά Την ψαλιδωτή ουρά, Δίπλα μας φτερουγίζουν, Γλυκά μας κελαηδούν Και μας γλυκοχαιρετούν   Ήρθανε και πάλι, γύρισαν ξανά Στην παλαιά τους την φωλιά, Πάλι να ονειρευτούν να ερωτευθούν, Και στη ζεστή τους τη φωλιά, Τα όμορφα χελιδονάκια τους Απ’...

Τον Ύμνο τον Ακάθιστο, Θεοτόκε Υπεραγία, στην εκκλησία ακάθιστοι μόνο όσοι δεν προλάβουν να βρούνε κάποιο κάθισμα ακούνε από ανάγκη. Οι άλλοι, πιο προνοητικοί, πιο γρήγορα πηγαίνουν, αφού γνωρίζουνε καλά πως οι εκκλησιές γεμίζουν τότε νωρίς. Γι’ αυτό σωστά έκανε ο Δέσποτάς μας που φέτος...

- Ξένε, ποὺ μόνος κι’ ἔρημος σὲ κρύες χώρες τρέχεις, Για πές μου πόθεν ἔρχεσαι, πατρίδα σου ποιάν έχεις;   - Τὴ μακρυνὴ πατρίδα μου πάντα ποθῶ στὰ ξένα. Ἐκεῖ τὰ χρόνια τῆς ζωῆς  περνοῦν εὐλογημένα. Ἐκεῖ κι’ ὁ θάνατος γλυκύς κι’ όταν κανεὶς...

Έχει η Βρυσούλα, το χωριό του Έβρου, βρυσομάνα, που οι μανάδες απ’ αυτήν ποτίζουν τα παιδιά τους δικαιοσύνη κι ανθρωπιά, τιμιότητα κι αξίες.    Οι παίχτες της ομάδας της γκολ ένα που αποφύγαν  στην έδρα τους, παράνομα, ευθύς μετά το βάλαν μονάχοι στην εστία τους...

Σαν ήρθε πάλι η Άνοιξη ομόρφυνε η πλάση όλα τα νιώθεις όμορφα όταν βρεθείς στα δάση.   Με τα λουλούδια τα όμορφα και τους ωραίους θάμνους με τα βουνά τα πράσινα και τους ωραίους κάμπους.   Με τα νερά τα γάργαρα, τα δροσερά ποτάμια που τρέχουν μες στις ρεματιές και μέσα στα...

Μη κλαις στο μνήμα μου, δεν είμαι εκεί. Είμαι εδώ, είμαι εκεί, είμαι παντού. Είμαι το Πνεύμα της Χαράς, όταν μια νέα ζωή γεννιέται.· Δεν υπάρχει ευτυχία σε μια ζωή όλο άγχος και αγωνία. Τώρα είμαι το διαμάντι που αστράφτει στο χιόνι, είμαι τα...

Κολοκοτρώνη, τη γιορτή του «Εικοσιένα» εφέτος γιορτάζουμε με συννεφιά, με σπλάχνα να πονάνε, τι η κρίση η οικονομική άλλους τους έχει στείλει στο χώμα κι άλλους έριξε στη φυλακή να ζούνε, όπως κι εσύ – «για προδοσιά!!!» - με του Όθωνα τη διάτα, και...