Θρακιωτικη Ποιηση

Ο άνθρωπος απ' τα γεννοφάσκια του,  θέλει τα πάντα να 'χει, προνόμια  και  αγαθά,  πάντοτε,  και όχι  όταν λάχει. Ως νέος και ως ανώριμος, δικαιούται να τα θέλει. Πώς θα βρεθούν; Πώς θα γίνουν Ιδιόκτητα; Κι αυτό να μην τον μέλει! Αλλά, σαν...

Σαν κίτρινο φύλλο φθινοπώρου Που ο αγέρας το στέλνει εδώ κι εκεί, Σε φουρτουνιασμένες θάλασσες Μέρα κι νύχτα ταξιδεύει, Καράβι χωρίς  πυξίδα κατάντησε, Απάγκιο λιμάνι ψάχνει ν’ αράξει. Την έρημο μόνος θέλει να διασχίσει. Μα η ανάσα του μικραίνει Και τα πόδια του βαριά. Ο νους αρχίζει να χωλαίνει. Στης...

Ό,τι μπορείς να το χαρείς, ποτέ μην το αναβάλλεις. Ικανοποίηση και χαρά θα βρεις, γι αυτό μην αμφιβάλλεις. Μπορεί για δεύτερη φορά, να μην βρεις  ευκαιρία. Κι έτσι να χάσεις τη χαρά  και μια καλή εμπειρία.   Ίσως  αυτό που ανέβαλες, να ήτανε βασικό, και ευκαιρία μοναδική για ένα μέλλον...

Υπάρχει; Τη νιώθεις;Είναι αρκετή; Είναι χορταστική;Ή κρατάει λίγο και φεύγει γρήγορα;Σήμερα είσαι χαρούμενος. Ζήσε τη χαρά σου όσο κρατήσει.Αύριο δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει.Θα φύγει; Θα ξανάρθει;Έστω και λίγη; Έστω και βιαστική;Έστω και περαστική δεν παύει να είναι χαρά.Χαρά δίνουν...

Κάποτε, όταν βασίλευε στον Όλυμπο ο Δίας, υπήρχε  ένας βασιλιάς, που 'χε τρεις κόρες όψης θείας.   Η  μία εξ αυτών, η μικρότερη,  η πιο καλή κι ωραία, την Αφροδίτη προκάλεσε, κι έζησε πράγματα μοιραία. Το όνομά της ήταν Ψυχή,  είχε ομορφιά και...

Κάθε μέρα να ευχαριστούμε τις γιαγιάδες.Αφήνουν στην άκρη τις δικές τους ανάγκες.Φροντίζουν τα εγγόνια αυτά τα υπέροχα πλάσματακαι έχουν πάντα στα χείλη χαρούμενα  άσματα.Δίνουν χρόνο από τον χρόνο τουςυπομονή από την υπομονή τουςπροκειμένου να δώσουν χαράστων παιδιών τους τα...

Δρόμε που μας οδηγείς, Μέρα και νύχτα προχωράς, Ποτέ  δεν σταματάς, Πίσω δεν κοιτάς, Μη γίνεσαι δυνάστης, Μη μας τυραννάς, Μην είσαι δρόμος συμφοράς, Δρόμος κακοτράχαλος, Δρόμος δύσβατος, ανηφορικός , Δρόμος λύπης, αποχωρισμού, Δρόμος μαύρης ξενιτιάς, Γίνε δρόμος χαράς , Δρόμος ελπίδας,   Δρόμος ευτυχίας, Δρόμος αγκαλιάς, Δρόμος αντάμωσης, Δρόμος ειρήνης, Απανταχού στη γη. Γεώργιος Χ. Τσαρακτσίδης

Έχει μεγάλο αντίκτυπο ο χωρισμός.Σβήνει της ζωής το φως.Σκεπάζεται η καρδιά με μαύρα σύννεφακαι τη βαραίνουν σκληρά σίδερα.Καθημερινό φαινόμενο ο χωρισμός.Για άλλους είναι βαθύς γκρεμόςγια άλλους είναι λύτρωσηγια μια σχέση που έγινε ψύχωση.Χωρισμοί σε απλές σχέσειςόταν δεν ταιριάζουν οι...

Γαλήνεψε στης χαραυγής το ξύπνημα,  Η κουρασμένη σκέψη ξυπνά,  Ξεκίνημα μεγάλο τρανό αναζητά, Ξαστέρωσε, ο ουρανός λαμποκοπά. Χάδια γυρεύει τρυφερά,  Σαν του λίβα καυτά, Νεράκι γάργαρο αποζητά, Να τη δροσολογήσει. Φτερωτά πόδια σα να’ χει, Σαν αετός τα σύννεφα διασχίζει, Τα ουράνια πλησιάζει, Φεγγάρια, αστέρια, τ’ αγκαλιάζει. Την ψυχή της ψηλά,   Στους...

Πόσες φορές βρεθήκαμε σε σταυροδρόμικαι δεν ξέραμε πιο μονοπάτι να πάρουμεγιατί δεν γνωρίζαμε που θα μας βγάλουν οι δρόμοι.Ήθελε σκέψη, ήταν αυθορμητισμόςνα πάρεις το ένα ή το άλλοκαι ποιο θα ήταν ο λυτρωμός;Αν ξέραμε την έκβασηθα παίρναμε τις σωστές...