Γεώργιος Χ. Τσαρακτσίδης

Με χαραμάδα, σε σκοτεινό δωμάτιο, όλη η ζωή μας μοιάζει, απ’ όπου το  φως, με δυσκολία μπάζει. Πότε τρυπώνει για λίγο η χαρά, Και πότε η μαύρη λύπη, η ελπίδα πάντα δίπλα  στέκει, δεν μας εγκαταλείπει.  Απ’ της ζωής τη χαραμάδα, αγάπη, χαρά, ελπίδα, αφήστε να περάσει, την ψυχή και την καρδιά, πλούσια...

Δυο λέξεις να αρθρώσω λιτά να περιγράψω, το δύσκολο το έργο των αστυνομικών. Πράξεις γενναίες, γεγονότα χωρίς αρχή και τέλος  στο λειτούργημα τούτο το μοναδικό. Δύσκολες μέρες άγριες νύχτες μήνες  καθήκοντος χρόνια σαν Γολγοθάς. Επιτρέψτε μου στον «Εν παντί τόπω και χρόνω» εν δράσει, άγνωστο αστυνομικό από καρδιάς να πω πολλά ευχαριστώ. Γεώργιος Χ. Τσαρακτσίδης Αλεξανδρούπολη

Παιδί, μου έλειψε η μάνα, η αγκαλιά της, ένα χάδι,  με τα χέρια τ’ απαλά σα βελούδινο υφάδι. Κάποτε, δυο χέρια απαλά με χάιδεψαν, με πήραν αγκαλιά, τη μητρική στοργή κ’ αγάπη ένοιωσα, για πρώτη μου φορά. Το φως που μπήκε στην καρδιά έλαμψε σαν ηλιαχτίδα, έδιωξε το σκοτάδι, έγινε το όνειρο,...