Αν ξαναζούσα από την αρχή
θα πρόσεχα την κάθε στιγμή
που άφησα να περάσει
χωρίς το χέρι μου να σε πιάσει.
Γιατί ήσουν η ηλιαχτίδα μου
που έδινε φως στην ελπίδα μου
να ξαναζήσω ότι πέρασε
και μόνο η καρδιά σου με κέρασε.
Πόσα σκαλοπάτια να ανεβώ
δεν μπορώ να το σκεφτώ
το μεγαλείο σου να φτάσω
την ψυχή σου να διαβάσω.
Τα ανέβηκα και σε ένιωσα
τον παλμό σου έπιασα.
Χάρηκα μαζί σου
τη γλύκα από το φιλί σου.
Πάλεψα νικητής να βγω
και δίπλα σου να πορευτώ
γιατί κατάλαβα πως δεν υπάρχω χωρίς εσένα
που ήσουν ούριος άνεμος και φτερά για μένα.
Πόσο άδειος ήμουν και μόνος.
Ατέλειωτος της ζωής μου ο δρόμος.
Άλλα μου επεφύλασσε η ζωή
όταν ήρθες δίπλα μου εσύ.
Όνειρο που έγινε πραγματικότητα.
Σχέδια με ποιότητα
γέμισαν το κάθε μου βήμα
και τέντωσαν της χαράς μου το νήμα.
Οι άδειες γωνίες μπάλωσαν.
Αισθήματα χαράς άπλωσαν
και είπα Θεέ μου ευχαριστώ
που μου πρόσφερες το δώρο αυτό.
Η ελπίδα μου πάντα αναμμένη
για ό,τι η ζωή με προσμένει.
Άσβηστη παραμένει η φωτιά
γιατί ο Θεός δε ξεχνά.
Τάνια Στεφάνου Τσαβδάρη
