Γράφει η Μαρίνα Κονδύλη
Πάει το κορίτσι… Το αποχαιρέτησαν χτες οι δικοί του άνθρωποι. Σαν ψέματα όσα συνέβησαν τις τελευταίες ημέρες. Το θέμα είναι η 19χρονη Μυρτώ έφυγε άδικα. Ακόμη κι εγώ – με όσα έχουν λεχθεί και γραφεί – δεν έχω καταλάβει 100% τι έγινε. Ξέρω μόνο πως μια κοπέλα στην αρχή της νιότης της, έφυγε ξαφνικά από τη ζωή…
Κακές παρέες; Μηδαμινή καθοδήγηση και προστασία; Άγνοια κινδύνου; Τι από όλα αυτά συνέβη; Ή μήπως συνέβησαν όλα μαζί;
Η Μυρτώ σπούδαζε βοηθός μικροβιολογικού εργαστηρίου στη σχολή του νοσοκομείου της Κεφαλονιάς. Την περιγράφουν όλοι ως μια σπουδάστρια που δεν είχε δώσει ποτέ δικαίωμα. Δεν είχε την εμφάνιση μιας χρήστριας ναρκωτικών και ήταν ένα παιδί χαμηλών τόνων.
Και ω, τι ειρωνεία; Χτες που ήταν της Ζωοδόχου Πηγής, την Μυρτώ την συνόδευσαν νυφούλα στην τελευταία της κατοικία. Η κηδεία της τελέστηκε σε κλίμα θλίψης και βουβής οργής.
Αχ… Το κακό καραδοκεί παντού και μπορεί να συμβεί ανά πάσα ώρα και στιγμή. Θέλει προσοχή. Θέλει ανοιχτές κεραίες. Θέλει συμβουλές από νωρίς. Οι γονείς να ακούνε και να μιλάνε με τα παιδιά τους. Να δείχνουν ενδιαφέρον για τη ζωή τους, να ξέρουν τα πάντα πριν να είναι αργά. Η αγάπη και η φροντίδα του οικογενειακού περιβάλλοντος είναι το Α και το Ω.
Αν υπάρχει στήριξη και καθοδήγηση από νωρίς, πολλά δεινά μπορούν να αποφευχθούν.
Αν η Μυρτώ δεν ήταν αφελής. Αν η Μυρτώ αγαπούσε περισσότερο τον εαυτό της, ίσως να φρόντιζε να τον προστατεύσει. Αν η Μυρτώ είχε μάθει την διαφορά ανάμεσα στο καλό και το κακό, τότε ως αντανακλαστικό θα ήξερε ποιους να αποφεύγει.
Σίγουρα, για όλα υπάρχει και η προσωπική επιλογή. Εκεί που κάποιος αγνοεί όλα τα «καμπανάκια» και έλκεται από το λάθος, σα να μη καταλαβαίνει. Το αποτέλεσμα όμως μετράει. Και εδώ το αποτέλεσμα είναι θλιβερό… Μια 19χρονη νεκρή.
Κρίμα την κοπέλα…
