Απολύεσαι του λέει κάποια μέρα
γιατί δεν μπορώ να τα βγάλω πέρα
οι πελάτες έχουν ελαττωθεί για τα καλά
και δεν χρειάζονται άλλα χέρια πια.
Κι έτσι βρέθηκε ξαφνικά
να αναζητά καινούρια δουλειά.
Παίρνει τους δρόμους και την εφημερίδα
και ψάχνει εδώ κι εκεί μια ελπίδα.
Τόσα χρόνια απασχόλησης
και τώρα σε ηλικία άνω των τριάντα
χωρίς καμιά στιγμή συνεννόησης
βρίσκεται σαν πεταμένη χάντρα.
Η ζωή γίνεται δύσκολη.
Ο χρόνος κυλάει άσκοπα.
Κούφια η μέρα ξύλινη
και τα όνειρα άφτερα.
Ώσπου παίρνει την απόφαση
πρέπει να βρει μια λύση.
Δεν υπάρχει πια ανάσταση
και βουλιάζει στην κρίση.
Χαιρετά τη χήρα μητέρα
που πονάει η ψυχή της
και φεύγει για τα ξένα πέρα
παίρνοντας την ευχή της.
Και δεν είναι ο μόνος.
χιλιάδες παιδιά εγκαταλείπουν την πατρίδα
και είναι του γυρισμού ο δρόμος
βαθιά στα στήθη ελπίδα.
Τάνια Στεφάνου-Τσαβδάρη
Αλεξανδρούπολη
