ΕΛΠΙΔΑ

Που να σε βρω ελπίδα;

Ποιος σε θωρεί, ποιος σ’ αναγνωρίζει;

Να με πληροφορήσει να με παρηγορήσει;

Σε ψάχνω ελπίδα,

Μα εσύ μ’ ‘έχεις απαρνηθεί.

Ονειρεύομαι , αναρωτιέμαι,

Αν είσαι εδώ κοντά μου,

Ή έφυγες για πάντα μακριά μου,

Μα η σκέψη μου τρελή

Σ ’ακολουθεί , σε παρακολουθεί σε καρτερεί.

Είσαι η ελπίδα η αληθινή, η αγνή,

Μη μ’ αφήνεις έρημο και μόνο

Χωρίς την δική σου συντροφιά

Που πάντα εγώ προσμένω,

Μη μ’ αφήνεις έρμαιο

Χωρίς ελπίδα εγώ να ζω.

Δεν θέλω να φαντασθώ

Ότι εσύ η ελπίδα  μ’ άφησες  ορφανό

Κι έφυγες για πάντα από κοντά μου

Τώρα χωρίς ελπίδα πως θα ονειρευτώ;

Πως θα αγαπήσω;  Πως θα ζήσω;

Άλλα μου λέγανε για σένα ,

Πως εσύ η ελπίδα πεθαίνεις τελευταία,

Θα σε ψάχνω παντού θα καρτερώ ,

Και πάντα θα ελπίζω όσο θα ζω.-

Αλεξανδρούπολη