Παρηγοριά στον άρρωστο

Όλο παίρνονται μέτρα σοβαρά
αλλά δυστυχώς όλα είναι φθαρτά.
Γίνονται δήθεν θετικές μεταρρυθμίσεις
αλλά έχουμε όλων των προιόντων ανατιμήσεις.

Εξελίξεις δήθεν στα οικονομικά
μα όλα είναι λόγια παχιά.
Τάχα των μισθών αυξήσεις 
που είναι παραπλανήσεις.

Αυξήσεις στα γάλατα και τυροκομικά
επίσης στα κρέατα και λαχανικά.
Το χρήμα πριν καλά το πάρεις, τελειώνει.
Το ζήτημα είναι τα κενά ποιος τα μπαλώνει.

Κατά τα άλλα όλα σου λένε κυλούν ομαλά,
ανεξάρτητα αν δε φτάνουν τα λεφτά
να ζουν οι άνθρωποι αξιοπρεπώς
και να μην είναι θύματα κανενός.

Δεσμεύσεις και υποσχέσεις
και όλο καινούριες θέσεις
που τίποτα  στην ουσία δε συνεισφέρουν
παρά μόνο κάνουν τους ανθρώπους να υποφέρουν.

Όλοι να περιμένουν μια άσπρη μέρα
να ξεφύγουν πια απ΄τη φοβέρα 
πώς θα μεγαλώσουν τα παιδιά τους
πώς θα έχουν ήρεμα τα μυαλά τους.

Και κυλάει η ζωή με ένα παράπονο
γι αυτό το κράτος το άπονο
που όλο μιλάει για τα καλάθια των εορτών
που είναι προσωρινή παρηγοριά των φτωχών.

Το αύριο πάλι ίδιο θα ξημερώσει
κι εμείς δε θα έχουμε τη γνώση
πώς να ξεπεράσουμε τα εμπόδια 
και να συναντήσουμε ομαλά κατευόδια.

Αυτή είναι η λανθάνουσα εικόνα
που δίνει χάρη σταγόνα σταγόνα,
μια κατάσταση που δεν έχει ελπίδα
παρά είναι στη θάλασσα σανίδα.

Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
Αλεξανδρούπολη