Αλήθεια, πού το πάει ο άνθρωπος: Για όλη τη βιωτή του,
θέλει να απαλλαγεί απ’ τις δουλειές, μέχρι την τελευτή του;
Γιατί; Τι να σημαίνουν όλα αυτά, που ολημερίς σκαρώνει;
Φτιάχνει ρομπότ, που αντί γι αυτόν, δουλειές θε να τελειώνει!
Και με τη Νοημοσύνη, την Τεχνητή, που όλα καλά τα κάνει,
νομίζει, θα τελειωθεί κι αυτός, οδηγό του αν τη βάνει;
Οποία πλάνη! Αν θαρρεί, πως σαν κι αυτή, δεν θα γνωρίσει άλλη,
που θα τον πάει πιο ψηλά, χωρίς να νοιώθει ζάλη!
Ο άνθρωπος είναι εκείνο το ον, που ταίρι άλλο δεν έχει,
σαν και αυτόν, που στα εύκολα, μα και στα δύσκολα να αντέχει.
Πρόσφατα κάποιοι νοήμονες, λεν πως θέλουν να ελαττώσουν,
τη βδομαδιάτικη δουλειά, κι έτσι, την εργατιά να σώσουν(!).
Αλλά, ως φαίνεται ξεχνούν, την εντολή του Κυρίου,
που εντέλλεται: «έξι ημέρες εργά και ποιήσεις τα έργα του βίου…»
Δηλαδή, έξι είναι οι μέρες της δουλειάς, και μια του Δημιουργού,
της προσευχής, της ξεκούρασης, του σώματος και του νου.
Επίσης, «Αργία μήτηρ πάσης κακίας», λέγαν οι πρόγονοί μας.
Το τετραήμερο, που τώρα προτείνεται, δεν θα ‘ναι η καταστροφή μας!
Και με τη χρήση των Ρομπότ, την Τεχνητή Νοημοσύνη,
τι μέλλεται για τον άνθρωπο, στον κόσμο αυτό να γίνει;
Αν πάψει να εργάζεται, και αν κάθεται όλη μέρα,
θ’ αρχίσουν, τα προβλήματα υγείας, τι φοβέρα!
Τη σκέψη του θα απασχολεί, πώς θα περνούν οι μέρες,
δίχως έγνοιες και προγράμματα, σαν αγώνας χωρίς σφαίρες.
Αλλά, υπάρχει και το, «ο μη εργαζόμενος μηδέ εσθιέτω».
Δηλαδή, αυτός που δεν εργάζεται, δεν πρέπει να τρώει ούτε ψωμί … σκέτο!.
Και ιδού, γεννιέται κι ένα ερώτημα: Πώς θα περνά τη μέρα,
ο άνθρωπος που δεν θα εργάζεται, και πώς θα τα βγάζει πέρα;
Πού θα ‘βρει τα εισοδήματα, για να ξοδεύει αράδα;
Θα αντέξει δίχως χρήματα; Ούτε καν μια εβδομάδα!
Δεν υπάρχουν λεφτόδενδρα, ούτε άλλες πηγές,
που να τροφοδοτούν όλους αυτούς, που ‘ναι χωρίς δουλειές.
Γι αυτό, όλοι αυτοί που σκέπτονται, τη δουλειά να μειώσουν,
Ας το σκεφτούν καλύτερα και δεν θα μετανιώσουν.
Αφού η δουλειά είναι υγεία, η δουλειά είναι χαρά,
και προσφέρει τα απαραίτητα, και μας φέρνει τον …«παρά»!
Κι αν η δουλειά γίνει λίγη, λίγος θα ‘ναι κι ο «παράς»,
και ΕΣΥ, θα καταντήσεις φίλε, αποδιοπομπαίος φουκαράς!
Α. Παπατριανταφύλλου
