Η κοινωνία έχει φτάσει στο όριο.
Δεν πάει άλλο η κατάσταση.
Έχουμε καταντήσει ένα ειδεχθές υπόγειο
που περιμένει να δει του ήλιου την ανάσταση.
Η εγκληματικότητα βασιλεύει
δυστυχώς επί καθημερινής βάσης
και ο άνθρωπος διαρκώς γυρεύει
να γίνει δέκτης σωστής φάσης.
Ποια να είναι άραγε η αιτία
λάθος διαπαιδαγώγηση και κακό παράδειγμα γονιών;
Η ζωή που έχει ασωτία και απληστία
και αυξάνει το ποσοστό των κακοποιών, εγκληματιών;
Μήπως η τιμωρία που επιβάλλεται
δεν είναι αρκετά ικανοποιητική
ώστε διαρκώς να προσβάλλεται
αθώων θυμάτων η ζωή και η τιμή;
Ένας φόβος διακατέχει τους πάντες
για το τι τους επιφυλάσσει το αύριο
και γι΄αυτό κρατούν γερά τους ιμάντες
να αποφύγουν κάθε ναυάγιο.
Αναρωτιέσαι και απελπίζεσαι
πώς φτάσαμε σ΄ αυτό το σημείο.
Σκέφτεσαι και προβληματίζεσαι
αν θα υπάρξει διέξοδο απ΄ αυτό το θαμπό τοπίο.
Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
Αλεξανδρούπολη
