Πόσο αξίζει μια συγνώμη
και δύσκολα λογαριάζεται;
Μήπως να αλλάξουμε γνώμη
και από όλους να αγκαλιάζεται;
Μια συγνώμη δε μας υποτιμά
ούτε τον εγωισμό μας θίγει
γι΄αυτό πρέπει να μας υπερνικά
κι ο καθένας μας την καρδιά του να ανοίγει.
Όλοι πέφτουμε σε λάθη
θέλοντας δυστυχώς και μη
είτε από διάφορα πάθη
είτε από κακή διαδρομή.
Μπορεί δυστυχώς και οι ίδιοι
να πέσουμε σε σφάλματα
ή μπορεί κάποιοι επιτήδειοι
να μας οδηγήσουν σε άσχημα άλματα.
Τότε τι κάνουμε σ΄αυτή την περίπτωση;
Θέλουμε την συγνώμη των συνανθρώπων μας.
Όλα γίναν από μια κακιά σύμπτωση
και γινόμαστε έρμαια για συγχώρεση των κόπων μας.
Ωριμάζοντας τα λάθη είναι λιγότερα
γιατί έχουμε κάποιες εμπειρίες
κι αυτά γίνονται γνωστικότερα
γλιτώνοντας από όποιες κακουχίες.
Πάντως η συγνώμη δεν κοστίζει οικονομικά
και σε ξελαφρώνει εντελώς.
Βοηθάει μόνο ηθικά
για να νιώσεις ισχυρός.
Συγνώμη ζήτησε και θα πάρεις
κι από τον ίδιο το Χριστό
που θα σε βοηθήσει να κουμαντάρεις
και να κάνεις το δρόμο σου βατό.
Ο Χριστός τους διώκτες του συγχώρεσε
και ζήτησε την άφεση αμαρτιών.
Στο δρόμο που χάραξε προχώρησε
αναμένοντας την ανάσταση νεκρών.
Πόσο μεγάλη καρδιά
έχει αυτός που συγχωρεί
και μίσος δεν κρατά
αλλά για το καλό επιχειρεί.
Ο καθένας ας δείξει μεγαλοψυχία
άσχετα με του άλλου τη συμπεριφορά
έτσι θα νιώσει στην ψυχή του ηρεμία
αν φερθεί με ομορφιά.
Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
